(خدايا!) مرا در زمره آنان قرار ده كه در اين راه، جانشان از طرف تو خريدارى شده و بدين معامله‌اى كه انجام شده نسبت به تو وفادارى نموده، بى‌آنكه از راه تو منحرف گردد و پيمان بشكند و دگرگون شود جز آنكه از تو وفاى به وعده‌ات را خواهد و جلب محبت تو را جويد و تقرّب درگاهت را خواهان باشد.
پس درود فرست بر محمد و آل او و پايان كردار مرا اينچنين قرار ده و مرا آن گونه شهادتى روزى كن كه در راه تو باشد تا خشنودى خود را بر من واجب كنى و گناهانم را بدان بريزى و در زمره زندگان روزى خورنده (نزد خود) درآورى، و اين شهادت به دست دشمنان نافرمانت در زير لواى حق و پرچم هدايت باشد كه براى يارى اهل حق به پيش روم و پشت به جنگ نكرده و ترديدى برايم پديد نيايد، و پناه به تو مى‌آورم در آن هنگام، از گناهى كه از بين برنده اعمال است.
يكى از آداب قبل از شروع جنگ، دعا به‌درگاه خداوند است. حضرت اميرمؤمنان على (ع) در جنگ جمل قبل از شروع جنگ ميان دو صف قرار گرفت و دست به سوى آسمان بلند كرده و دعاى بالا را ايراد كرد.
١. دعا زمينه‌ساز امدادهاى الهى: توسل آن حضرت به‌دعا و درخواست يارى از خداوند، بيانگر اهميت دعا در سرنوشت جنگ است و زمينه‌هاى امداد الهى را فراهم مى‌سازد. امام (ع) فرمود: خداوندا تو يار و مددكار منى؛ خداوندا به تو روى آورده‌ام و به نيروى تو مى‌جنگم.
اللَّهُمَّ انَّكَ انْتَ عِصْمَتِىْ وَ نَاصِرىْ وَ مَانِعِى؛ اللَّهُمَّ بِكَ اصُولُ، وَبِكَ اقَاتِلُ‌ ٢. جايگاه و منزلت جهاد: فرازى از دعاى آن حضرت، جايگاه و اهميت جهاد را بيان مى‌كند: خداوندا ... تو راهى از راههاى روشنت [يعنى جهاد] را آشكار ساختى و آن را پر ثواب‌ترين راههايت گرداندى و گرامى‌ترين ميعادگاه و