جنگ جمل: ١ جهاد:
اهداف ١؛ اهميت ٢ طلحه:*
عبدالرحمن بن عتاب:*
خطبه ٢٣٢ ٧٨- ٧٨- إِنَّ هَذَا الْمَالَ لَيْسَ لِي وَ لَا لَكَ وَ إِنَّمَا هُوَ فَيْ‌ءٌ لِلْمُسْلِمِينَ وَ جَلْبُ أَسْيَافِهِمْ فَإِنْ شَرِكْتَهُمْ فِي حَرْبِهِمْ كَانَ لَكَ مِثْلُ حَظِّهِمْ وَ إِلَّا فَجَنَاةُ أَيْدِيهِمْ لَا تَكُونُ لِغَيْرِ أَفْوَاهِهِمْ.
بى‌گمان اين ثروت نه ملك شخصى من و نه از آن تو است، تنها ثروت بازيافته مسلمانان و دست آورد شمشير آنها است.
اگر تو نيز در پيكارشان حضور و شركت داشتى چون آنانت بهره‌اى باشد، وگرنه دست چين رزمندگان لقمه دهان ديگران نباشد.
يكى از شيعيان و نزديكان حضرت على (ع)، از ايشان تقاضاى بيش‌ترى از بيت‌المال نمودند. حضرت با بيان خطبه زير، احكام فى‌ء و غنيمت را كه به مجاهدان تعلق مى‌گيرد، بيان فرمودند. ١ ١. منظور از فى‌ء در اين خطبه، همان غنيمت است. شرح خويى ١٥/ ٢٤.
١. سهم رزمندگان از غنايم: غنايمى كه‌در جنگ با كفار نصيب مسلمانان رزمنده مى‌شود، دو گونه است: اموال قابل نقل، مانند پول و اسلحه و لباس كه پس از جدا كردن خمس، براى جنگجويان است و غير جنگجويان در آن سهمى ندارند. (پيادگان يك سهم و سواران دو سهم)؛ و اموال غير قابل نقل مانند زمين، كه براى همه مسلمانان است. ١ إِنَّ هَذَا الْمَالَ ... وَ إِنَّمَا هُوَ فَيْ‌ءٌ لِلْمُسْلِمِينَ وَ جَلْبُ أَسْيَافِهِمْ ...» ١. شرح خويى ١٥/ ٢٨.
غنايم جنگى:
مصارف ١