و شمشيرهاتان را به آهنگ شعار- بى شعور- به جنبش در نياوريد.
در آن چه خداوند به شتاب فرمانتان نداده، بيهوده مشتابيد. چرا كه هريك از شما اگر در بستر بميرد، و در آن حال نسبت به حق پروردگار خويش و رسول و اهل بيتش معرفت داشته باشد، مرگش عين شهادت، و اجرش با خدا است، و خواست و نيتش جايگزين كار شايسته‌اى خواهد شد كه انديشه انجام دادنش را داشته است، و همان نيت براى وى جايگزين جنبش تيغ شود، كه هرچيز را مهلت و اجل خاصى باشد.
١. اذن امام عادل، جزء شرايط جهاد: اميرمؤمنان (ع)، مسلمانان را متوجه اين نكته مى‌كند كه پس از حيات ايشان، تا زمانى كه رهبر حقى قيام نكرده و حكم به جهاد نداده، در خانه بنشينند و در مقابل ستمگران و مخالفان به جهاد بر نخيزند. قيام مسلحانه جز با اذن امام برحق جايز نيست؛ چرا كه اجازه امام جزو شرايط جهاد است.
الْزَمُوا الْأَرْضَ وَ اصْبِرُوا عَلَى الْبَلَاءِ وَ لَا تُحَرِّكُوا بِأَيْدِيكُمْ وَ سُيُوفِكُمْ فِي هَوَى أَلْسِنَتِكُمْ وَ لَا ...
٢. در حكم شهيد بودن: آنان كه‌واقف به حق پروردگار خويش و پيامبر اكرم (ص) و اهل‌بيت (ع) هستند، و نسبت به آنان شناخت و معرفت دارند، چون مرگشان فرا رسد و در بستر بيمرند، مرگشان شهادت و اجرشان با خداست. نيّت صحيح و صادقانه آنان، جايگزين جنبش تيغ در ميدان‌هاى نبرد مى‌گردد.
فَإِنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْكُمْ عَلَى فِرَاشِهِ وَ هُوَ عَلَى مَعْرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ وَ حَقِّ رَسُولِهِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ مَاتَ شَهِيداً وَ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَ اسْتَوْجَبَ ثَوَابَ مَا نَوَى م جهاد در آيينه روايت(ج‌١) ٢٢١ خطبه ٢٣٨ ص : ٢٢٠ ِنْ صَالِحِ عَمَلِهِ وَ قَامَتِ النِّيَّةُ مَقَامَ إِصْلَاتِهِ لِسَيْفِهِ‌ جهاد:
شرايط ١؛ اذن ١ خداوند:
پاداش شناخت ٢ شهادت:
موارد ٢