دشمنان:
سبقت در هجوم به ٤ عمار ياسر:*
فرمانده كل قوا (على (ع)):
تشويقهاى ١؛ روشنگرى‌هاى ٢؛ دعوتهاى ٣ نيروها:
تشويق ١؛ فراخوانى ٣ هجوم (اصل آفند):
اهتمام به اصل ٤ نامه ٢ ٨٢- ٨٢- وَ جَزَاكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ مِصْرٍ عَنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ أَحْسَنَ مَا يَجْزِي الْعَامِلِينَ بِطَاعَتِهِ وَ الشَّاكِرِينَ لِنِعْمَتِهِ فَقَدْ سَمِعْتُمْ وَ أَطَعْتُمْ وَ دُعِيتُمْ فَأَجَبْتُمْ‌ براى شما مصريان كه خاندان پيامبرتان را به يارى برخاستيد، از خداوند بهترين پاداشى را كه به تلاش گران در راستاى فرمان او و سپاسگزاران نعمتش ارزانى مى‌دارد، خواستارم. چرا كه شما شنيديد و فرمان برديد، فرا خوانده شديد و پذيرفتيد.
١. تقدير از رزمندگان پس از پيرزوى در جنگ: تقدير و تشويق رزمندگان پس از پيروزى، خستگى را از جان و تن آنان مى‌زدايد. اميرمؤمنان (ع) پس از پيروزى در جنگ جمل، نامه‌اى به كوفيان نوشت و از آنان اين چنين تقدير كرد: خداوند از جانب اهل بيت پيامبرتان به شما مردم كوفه جزاى خير دهد. نيكوترين پاداشى كه به فرمانبران و شاكران درگاه خويش عنايت مى‌فرمايد.
وَ جَزَاكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ مِصْرٍ عَنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ أَحْسَنَ مَا يَجْزِي الْعَامِلِينَ بِطَاعَتِهِ وَ الشَّاكِرِينَ لِنِعْمَتِهِ‌ ٢. اطاعت‌پذيرى رزمندگان از عوامل پيروزى: اجابت و اطاعت پذيرى مردم كوفه از اميرمؤمنان (ع) و حضور پر نشاطشان در جنگ جمل، پيروزى را براى آن حضرت‌