خواهند كرد، ولى توده مردم را راضى نگهدار كه آنها ذخيره تو در دفاع از دشمنان خواهند بود. ١ وَالعُدَّةُ لِلْاعْدَاءِ ١. خويى ٢٠/ ١٨٦.
٣. ضرورت تعامل مثبت نظاميان با ساير اقشار اجتماع: حضرت گروه‌هاى اجتماعى مردم را به چند دسته تقسيم مى‌كندو مى‌فرمايد: «هيچ كدام از اين گروهها بى‌نياز از ديگران نيست و اصلاح و موفقيت هركدام وابسته به ساير گروههاست». اين نكته ضرورت برخورد و رابطه مثبت نظاميان با ساير گروه‌هاى اجتماعى را گوشزد مى‌كند.
وَاعْلَمْ انَّ الرَّعِيَّةَ طَبَقَاتٌ لَايُصْلِحُ بَعْضُهَا الَّا بِبَعْضٍ‌ ٤. اهميت جايگاه اجتماعى نظاميان: حضرت در شمردن گروههاى اجتماعى، نظاميان را مقدم مى‌دارد و نيز هنگام بيان نوع برخورد با گروههاى اجتماعى، ابتدا نوع برخورد با نظاميان را تشريح مى‌كند.
اين نكته بر اهميت جايگاه نظاميان دلالت دارد. همانطورى كه از ادامه نامه بر مى‌آيد اين برترى به خاطر نقش نظاميان در تأمين امنيت مردم است. ١ فَمِنْهَا جُنُودُ اللَّهِ ... فَالْجُنُودُ بِاذْنِ اللَّهِ‌ ١. جهاد/ ١٦٨.
٥. موفقيت سپاه در انجام وظيفه، به اذن و اراده پروردگار: حضرت در ادامه نامه، وظايف سپاهيان را تشريح مى‌كند و قبل از تشريح وظايف، مى‌فرمايد: «باذن اللَّه». اين تأكيد، بر اساس اين بينش اسلامى استوار است كه تمام كارها به اذن و اراده پروردگار انجام مى‌گيرد و انسانها تنها وسيله انجام كار و فراهم كردن مقدمات آن هستند. اين بينش سبب تقويت روحيه سربازان و از بين رفتن روحيه غرور در پيروزيها و يأس در شكستهاست.
فَالْجُنُودُ بِاذْنِ اللَّهِ‌ ٦. سپاه اسلام، پناهگاه امن مردم: حضرت در اولين گام، سپاه اسلام را پناهگاه امن مردم در مقابل تهديدات خارجى و داخلى مى‌داند. اين نكته از فرمايش حضرت استفاده مى‌شود كه در حقيقت سپاه اسلام در خدمت تأمين‌امنيت و منافع مردم است. ١