١٠. غيرت دينى از انگيزه‌هاى دفاع و امنيت: حضرت على (ع) سربازان مسلمان را سرزنش مى‌كند كه چرا از ناموس مسلمانان و كسانى كه در پناه حاكميت اسلام هستند دفاع نكردند و دشمن زيور آلات زنان مسلمان و ذمى را به غارت برد و وسيله‌اى براى دفاع جز گريه و ناله نداشتند؟ اگر انسان با غيرت و با شرفى از شنيدن اينگونه گزارش‌ها جان دهد جاى سرزنش ندارد! وَ لَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ كَانَ يَدْخُلُ عَلَى الْمَرْأَةِ الْمُسْلِمَةِ وَ الْأُخْرَى الْمُعَاهِدَةِ فَيَنْتَزِعُ حِجْلَهَا وَ قُلْبَهَا وَ قَلَائِدَهَا وَ رُعُثَهَا مَا تَمْتَنِعُ مِنْهُ إِلَّا بِالِاسْتِرْجَاعِ وَ الِاسْتِرْحَامِ‌ ١١. دفاع از اقليتهاى هم پيمان، از وظايف حكومت اسلامى: اهميت دفاع از اقليتهاى هم پيمان كه به شرايط عمل مى‌كنند و ماليات مى‌پردازند و در پناه حكومت اسلامى هستند آن چنان است كه امام على (ع) آن را در كنار وظيفه دفاع از زنان‌مسلمان و ناموس كشور اسلامى، مجوّز اعلان جهاد مى‌شمارد و بى اهميتى به آن را از نقطه ضعف‌هاى جامعه مى‌داند. ١ مَا نَالَ رَجُلًا مِنْهُمْ كَلْمٌ وَ لَا أُرِيقَ لَهُمْ دَمٌ‌ ١. جهاد/ ٣٣.
١٢. ننگ نبودن شكست همراه با مقاومت: اگر ارتشى در برابر دشمن مقاومت كند، در صورتى كه شكست ظاهرى بخورد دچار ننگ و عار نشده است، بلكه ننگ غير قابل تحمل در اين شكست آن است كه در برابر دشمن مقاومت نكند و يا از پيش او فرار كند. ١ مَا نَالَ رَجُلًا مِنْهُمْ كَلْمٌ وَ لَا أُرِيقَ لَهُمْ دَمٌ‌ ١. جهاد/ ٣٣.
١٣. وحدت رزمندگان، از عوامل پيروزى در جنگ: وحدت نيروها در هر جبهه باعث پيروزى است، اگر چه آن اتحاد كاذب باشد مانند جبهه معاويه. ١ فَيَا عَجَباً عَجَباً وَ اللَّهِ يُمِيتُ الْقَلْبَ وَ يَجْلِبُ الْهَمَّ مِنَ اجْتَماعِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ‌ ١. جهاد/ ٣٥.
١٤. اختلاف رزمندگان از عوامل شكست: در مقابل عامل پيروزى بخشِ وحدت، عامل تفرقه بر هر جبهه‌اى كه حاكم شود، ولو جبهه حق، با خود شكست را به دنبال مى‌آورد. ١ وَ تَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ‌ ١. جهاد/ ٣٥.