جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣٨
پايان خواهند رساند و آنچنان به فراموشى سپرده مىشوى كه كسى جوياى تو نشود! وَ خُذْ نَصِيبَكَ وَ حَظَّكَ فَإِنْ كَرِهْتَ فَتَنَحَّ إِلَى غَيْرِ رَحْبٍ وَلَا فِينَجَاةٍ ... حَتَّى لَايُقَالَ أَيْنَ فُلانٌ ٥. ايمان بهحقانيّت راه، عامل مقاومت: حضرت مىفرمايد: به خدا سوگند كه راهم راه حق است؛ لذا از كارهاى ملحدان ترسى به دل راه نخواهم داد! وَ اللَّهِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مَعَ مُحِقٍّ وَ مَا أُبَالِي مَا صَنَعَ الْمُلْحِدُونَ ٦. تحقير نيروهاى سست عنصر و مخالف: حضرت با تعابيرى كه نشانه تحقير است به ابوموسى اشعرى مىفرمايد:
«از جايت بلند شو و لانهات را ترك كن!» در ادامه نيز نظريه او درباره كوچك بودن اين حادثه را باطل مىشمارد و در پايان تصريح مىكند كه نيازى به حضورت نداريم و به فراموشى سپرده خواهى شد. ١ ١. ر. ك: ابن ابى الحديد ١٧/ ٢٤٧.
ابوموسى اشعرى:*، ١، ٣، ٦ استقامت:
عوامل ٥ ايمان:
آثار ٥ بغات:
جنگ با ١، ٣ جهاد در آيينه روايت(ج١) ٣٤٧ حكمت ٧ ص : ٣٤٧ جنگ جمل:*
جنگهاى داخلى:
اهميت مقابله با ٣ فرمانده:
عزل متمرد ١؛ روشنگرى متمرد ٢؛ بىنيازى از متمرد ٤؛ تحقير متمرد ٦ فرمانده كل قوا (على (ع)):
اختيارات ١؛ روشنگرىهاى ٢ نيروها:
روشنگرى ٢؛ بى نيازى از ى سست ٤؛ تحقير ى سست ٦ نامه ٦٤ ١١٩- ١١٩- أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّا كُنَّا نَحْنُ وَ أَنْتُمْ عَلَى مَا ذَكَرْتَ مِنَ الْأُلْفَةِ وَ الْجَمَاعَةِ فَفَرَّقَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمْ أَمْسِ أَنَّا آمَنَّا وَ كَفَرْتُمْ وَ الْيَوْمَ أَنَّا اسْتَقَمْنَا وَ فُتِنْتُمْ وَ مَا أَسْلَمَ مُسْلِمُكُمْ إِلَّا كَرْهاً وَ بَعْدَ أَنْ كَانَ أَنْفُ