صَرَّحَ مَكْنُونُ الشَّنَآنِ وَ جَاشَتْ مَرَاجِلُ الْأَضْغَانِ اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ تَشَتُّتَ أَهْوَائِنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ.
بارخدايا، به سوى تو است كه اين قلب‌ها پركشيده، گردن‌ها برآمده، چشم‌ها گرد مانده، گام‌ها در راه و اندام‌ها نزار شده است.
بارخدايا، سرانجام آن كينه‌هاى درونى چهره نمود و دل‌ها آن كينه‌ها را مانندى ديگ‌هاى جوشانى شد.
بارخدايا، تمامى ما از غيبت پيامبرمان، بسيارى از دشمنان و پراكندگى گرايشهامان به درگاه تو شكوه مى‌كنيم. (پرورگارا، ميان ما و قوممان به حق داورى كن كه تو بهترين داورانى) (اعراف/ ٨٩)
سيره امام (ع) آنچنان بود كه هرگاه پا در ركاب سفر جهاد مى‌نهاد، از دل با خدا مناجات مى‌كرد. از جمله دعاهاى آن حضرت، اين فراز پرمغز است كه در (هردو) جنگ جمل و صفين نقل شده است. ١ ١. جهاد، عميد/ ١٤٦.
١. نيايش، نشانه هدف و خلوص نيّت: در نخستين لحظات تصميم‌گيرى براى رودررويى با دشمن، با خدا سخن گفتن هم نشانگر هدف است، هم نشانه خالص كردن نيت و هم استمداد از نيروى لايزال الهى.
سيره امام (ع) اين بود كه جهاد را به عنوان عبادتى خالص براى خدا انجام دهد. جمله «دل‌ها به سوى تو پركشيده» اشاره به كمال اخلاص براى جهاد دارد. و نيز جمله «نزار شدن تن‌ها» اشاره به اين دارد كه رنج‌هايى كه براى جهاد كشيده مى‌شود تنها براى خدا و وصول به قرب و رضايت او انجام گرفته است. ١ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ وَ مُدَّتِ الْأَعْنَاقُ وَ شَخَصَتِ الْأَبْصَارُ وَ نُقِلَتِ الْأَقْدَامُ وَ أُنْضِيَتِ الْأَبْدَانُ‌ ١. جهاد، عميد/ ١٤٦.
٢. ياد و خاطره پيامبر (ص) شفاى دل‌ها: در روزگارى كه زشت كارى‌هاى ديرينه دشمن رو شده و كينه‌هاى ريشه‌