روايت ٣١٤ ١٥٦- ٣- امَا هَاهُنَا مَكانٌ يَلْجَأُ الَيهِ أَوْ شَرَفٌ نَجْعَلُهُ خَلْفَ ظُهُورِنَا وَ نَسْتَقْبِلُ الْقَوْمِ مِنْ وَجْهٍ وَاحِدٍ؟
دينورى گويد: چون آن روز- كه در چلّه تابستان بود- به نيمه رسيد و هوا بشدت گرم شد، سپاه حرّ نمودار گشت.
امام (ع) به زهير بن قين فرمود: «آيا اينجا كوهى يا جاى بلندى هست كه‌آن را پشت سر قرار داده از يك سو با اينان روبرو شويم؟» گفت: آرى اين كوه [ذوجشم‌] در جانب راست شماست، آنجا برويم. آنجا همان‌گونه است كه مى‌خواهى پس امام (ع) (با سپاه خود) پيش افتاده به آنجا رسيد و كوه را پشت سر قرار داد.
١. انتخاب بهترين راه‌كار براى مقابله با دشمن: در مسير كربلا، وقتى امام حسين (ع) لشكر حر را از دور مشاهده كرد، در انديشه يافتن مكانى بود كه با استفاده از موانع طبيعى و ايجاد تأمين عقبه و جناحين لشكر خود، از يك جبهه با دشمن روبه‌رو شود. لذا به زهير بن قين فرمود: آيا در اين محل كوهى يا جاى بلندى هست كه آن را پشت سر قرار داده، از يك سو و يك جبهه با دشمن روبه‌رو شويم؟
امَا هَاهُنَا مَكانٌ يَلْجَأُ الَيهِ أَوْ شَرَفٌ نَجْعَلُهُ خَلْفَ ظُهُورِنَا وَنَسْتَقْبِلُ الْقَوْمِ مِنْ وَجْهٍ وَاحِدٍ؟
تاكتيك:
نظامى ١ دشمنان:
انتخاب بهترين تاكتيك عليه ١ زهير بن قين: ١ فرمانده كل قوا (امام حسين (ع)):
تاكتيك نظامى ١ روايت ٣٢٣ ١٥٧- ٤- لَيسَ شَأنى شَأنَ مَنْ يَخافُ المَوْتِ، مَا اهْوَنَ المَوتُ عَلَى سَبيلِ نَيلِ العِزِّ وَ احْياءِ الحَقِّ، لَيسَ المَوتُ فى سَبِيلِ العِزِّ الّا