جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٥
دشمنان:
عوامل پناهندگى به ٥ فرمانده:
تقويت روحيه ١ مجاهدان:
ايمان ٢؛ اميدوارى ٣ نصرت الهى:
اميد به ٣ نامه ٧٣ ١٢١- ١٢١- أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي عَلَى التَّرَدُّدِ فِي جَوَابِكَ وَ الِاسْتَماعِ إِلَى كِتَابِكَ لَمُوَهِّنٌ رَأْيِي وَ مُخَطِّىٌ فِرَاسَتِي وَ إِنَّكَ إِذْ تُحَاوِلُنِي الْأُمُورَ وَ تُرَاجِعُنِي السُّطُورَ كَالْمُسْتَثْقِلِ النَّائِمِ تَكْذِبُهُ أَحْلَامُهُ وَ الْمُتَحَيِّرِ الْقَائِمِ يَبْهَظُهُ مَقَامُهُ لَا يَدْرِي أَ لَهُ مَا يَأْتِي أَمْ عَلَيْهِ وَ لَسْتَ بِهِ غَيْرَ أَنَّهُ بِكَ شَبِيهٌ وَ أُقْسِمُ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَوْ لَا بَعْضُ الِاسْتِبْقَاءِ لَوَصَلَتْ إِلَيْكَ مِنِّي قَوَارِعُ تَقْرَعُ الْعَظْمَ وَ تَهْلِسُ اللَّحْمَ وَ اعْلَمْ أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ ثَبَّطَكَ عَنْ أَنْ تُرَاجِعَ أَحْسَنَ أُمُورِكَ وَ تَأْذَنَ لِمَقَالِ نَصِيحَتِكَ وَ السَّلَامُ لِأَهْلِهِ پس از ياد خدا و درود! من با پاسخهاى پياپى به نامههايت، و شنيدن مطالب نوشتههايت، رأى خود را سُست، و زيركى خود را به خطا نسبت مىدهم؛ و همانا تو كه مدام خواستههايى از من دارى و نامههاى فراوان مىنويسى، به كسى مانى كه به خواب سنگينى فرو رفته، و خوابهاى دروغينش او را تكذيب مىكند؛ يا چون سرگردانى هستى كه ايستادن طولانى بر او دشوار مىباشد، و نمىداند. آيا آينده به سود او يا به زيانش خواهد بود؟
گرچه تو آن كس نيستى امّا به تو شباهت دارد. به خدا سوگند! اگر پرهيز از خونريزى در مهلت تعيين شده نبود، ضربه كوبندهاى دريافت مىكردى كه استخوان را خُرد، و گوشت را بريزاند، معاويه! بدان كه شيطان تو را نمىگذارد تا به نيكوترين كارت (اطاعت از