آب و خاك و وطن و مردم ستمديده است.
انسان (رزمنده) غيرتمند و با حمّيت براى مبارزه با دشمن به حركت و جوش و خروش درمى‌آيد. امام على (ع) خطاب به كوفيان فرمود: آيا غيرتى نيست كه شما كوفيان را برانگيزاند؟! ١ وَ لَا حَمِيَّةَ تُحْمِشُكُمْ؟
١. شرح جعفرى ٩/ ٢٠٣.
٤. ناكارآمدى نيروهاى سست‌عنصر: با نيروهاى سست عنصر و دون همت نمى‌توان انتقام خون ستمديدگان را گرفت و از مرزهاى كشور در مقابل متجاوزان دفاع كرده به اهداف عالى حكومت رسيد. امام على (ع) از سپاهيان كوفى خود متوقع بود كه به محض فراخوانى، از جاى بجهند و در كمترين مدت بانشاط و شادابى كامل، اوامرش را اطاعت كنند، نه چون شتران دردمند و زخمى ناله سردهند! أَقُومُ فِيكُمْ مُسْتَصْرِخاً وَ أُنَادِيكُمْ مُتَغَوِّثاً فَلَا تَسْمَعُونَ لِي قَوْلًا ٥. آمادگى كامل و هميشگى براى حضور در جهاد: رزمنده مسلمان، همواره در آمادگى كامل براى نصرت دين خدا به سر مى‌برد و به محض دريافت فرمانِ فرمانده، منتظر چيزى نمى‌ماند؛ دين و غيرتشان كافى است تا در اولين فرصت بسيج شوند و به يارى دين خدا بشتابند.
مَا تَنْتَظِرُونَ بِنَصْرِكُمْ رَبَّكُمْ‌ ٦. يارىِ برادران دينى، وظيفه ارتش اسلام: هرگاه بخشى از سرزمين اسلامى مورد تهاجم قرار گيرد، رزمندگان اسلام نبايد هيچ تعلّلى در پاسخ به فرمانده كل قوا در يارىِ رزمندگانِ درگير در جبهه نبرد داشته باشند.
دَعَوْتُكُمْ إِلَى نَصْرِ إِخْوَانِكُمْ‌ ٧. نكوهش نيروهاى سست عنصر از سوى فرماندهى: امير مؤمنان (ع) با تشبيه نيروهاى سست‌عنصر به شتران بيمار و كوهان كوفته كه قوت راه رفتن ندارند، آنان را سرزنش مى‌كند كه‌اگر هم راهى جبهه شوند، از نگاهشان دلهره مى‌بارد، گويا رانده شدن خويش را به مسلخ، به تماشا نشسته‌اند.
فَجَرْجَرْتُمْ جَرْجَرَةَ الْجَمَلِ الْأَسَرِّ ... «كَانَّما يُساقُونَ الَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ» (انفال: ٦)