از هرگونه شرارتى به دور بمانند. ايشان هيچ يك از خلافها و يا عملكردهاى نابه‌جاى لشكريان را در مسير حركت، تأييد نمى‌كردند.
وَ قَدْ أَوْصَيْتُهُمْ بِمَا يَجِبُ لِلَّهِ عَلَيْهِمْ مِنْ كَفِّ الْأَذَى وَ صَرْفِ الشَّذَا وَ أَنَا أَبْرَأُ إِلَيْكُمْ وَ إِلَى ذِمَّتِكُمْ مِنْ مَعَرَّةِ الْجَيْشِ‌ ٣. استفاده از مواد غذايى مردم، بنا به ضرورت: ارتش اسلام در مسير حركت خود به سوى جبهه، هرگز نبايد به‌اموال مردم دست درازى كنند مگر آن هنگام كه به مواد غذايى نياز شديد پيدا كنند. در آن هنگام اجازه دارند (تا رسيدن به امكانات) براى نجات جان خود، به اندازه رفع اضطرار و گرسنگى از غذاى مردم استفاده كنند بيش از آن، تصرف غاصبانه خواهد بود.
إِلَّا مِنْ جَوْعَةِ الْمُضْطَرِّ لَا يَجِدُ عَنْهَا مَذْهَباً إِلَى شِبَعِهِ‌ ٤. برخورد با تخلفات و جرائم انضباطى رزمندگان اسلام: حضرت على (ع) به فرمانداران مى‌نويسد اگر رزمنده‌اى در مسير جبهه، به‌كسى از مردم ستم كرد و آزار رساند، متناسب با جرم او بايد كيفر شود و بقيه نيروها بايد از تعرض نابخردان و سبك مغزان در امان بمانند تا بتوانند از سرزمينهاى شايسته دفاع كنند.
فَنَكِّلُوا مَنْ تَنَاوَلَ مِنْهُمْ شَيْئاً ظُلْماً عَنْ ظُلْمِهِمْ وَ كُفُّوا أَيْدِيَ سُفَهَائِكُمْ عَنْ مُضَارَّتِهِمْ وَ التَّعَرُّضِ لَهُمْ فِيَما اسْتَثْنَيْنَاهُ مِنْهُمْ‌ ٥. گزارش جرائم سنگين رزمندگان به‌بالاترين رده فرماندهى جهت برخورد مناسب: حضرت على (ع) به فرمانداران مى‌فرمايد: من پشت سر سپاه اسلام حركت مى‌كنم و اگر فردى از ارتش اسلام خطايى كرد كه شما توان مجازات او را نداشتيد، شكايت او را به خود من ارجاع دهيد و من به كمك و امداد الهى او را مجازات و عدالت را اجرا مى‌كنم.
وَ أَنَا بَيْنَ أَظْهُرِ الْجَيْشِ فَارْفَعُوا إِلَيَّ مَظَالِمَكُمْ وَ مَا عَرَاكُمْ مِمَّا يَغْلِبُكُمْ مِنْ أَمْرِهِمْ ... فَأَنَا أُغَيِّرُهُ بِمَعُونَةِ اللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ‌ فرمانداران:
مطلع كردن از عبور مجاهدان ١؛ برخورد با مجاهدان متخلف ٤ فرمانده كل قوا (على (ع)):
توصيه‌هاى ٢؛ اختيارات ٣؛ گزارش جرائم مجاهدان به ٥