جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٩٩
جانفشانى دارند. اين جملات و صحنه، بصيرت سپاهيان اسلام و فرمانده آنان را به خوبى ترسيم مىكند.
(كل حديث)
٢. تقدير از شايستگى و زحمات سپاهيان: امام حسين (ع) از وفادارى و نيكوكارى ياران و اهل بيت خود تقدير مىكند و آنها را برترين اصحاب و بهترين خاندان مىداند و براى همه آنها پاداش نيك آرزو مىكند.
فَإِنِّى لااعْلَمُ اصْحاباً أَولى وَ لاخَيْراً مِنْ أَصْحابى، وَلا اهلَبَيتٍ ابَرَ وَ لَا أَوْصَلَ مِنْ اهلَبَيتى، فَجَزاكُمُ اللَّهُ عَنّى جَميعاً خَيراً ٣. بيان واقعيتهاى جنگ با سپاهيان: حضرت در اين خطبه به اصحاب خود صريحاً مىفرمايد: در تاريكى شب پراكنده شويد و مرا با اين قوم بگذاريد كه ايشان جز مرا نمىخواهند و چنانچه بر من دست يافته مرا بكشند از پى شما نخواهند آمد. و آنگاه كه اصحاب از رفتن خوددارى مىكنند و اصرار بر ماندن دارند مىفرمايد: «تمام شما فردا كشته خواهيد شد و كسى از شما نجات پيدا نمىكند.» بيان حقايق جنگ و رخدادهاى در پيش رو، بصيرت نيروها را افزون كرده و نيروهاى سست عنصر را جدا خواهد كرد.
انَّكُم تُقْتَلُونَ غَداً كَذلِكَ، لايَفْلِتُ مِنْكُم رَجُلٌ ٤. شجاعت و آمادگى براى جانفشانى از لوازم بصيرت و ايمان به هدف: حضرت در اين خطبه مىفرمايد: آنها به دنبال من هستند (و من با بصيرت و ايمانى كه به راه و هدفم دارم در مقابل آنها خواهم ايستاد) اصحاب حضرت نيز بنا به همان بصيرت و ايمان به هدف، حاضر به ترك صحنه نيستند و آمادگى خود براى جانفشانى و شجاعت و نهراسيدن از مرگ را به حضرت اعلام مىكنند:
ما تو را تنها نخواهيم گذاشت- زندگى پس از تو زشت باد- سپاس خدا را كه به ما شرف شهادت در ركاب شما را عطا كرد.
٥. آزمايش ميزان آمادگى سپاه توسط فرمانده: روزها و شبهاى قبل افراد سست عنصر سپاه امام را ترك كرده و جز اندكى از افراد با ايمان و روشن ضمير باقى نمانده بودند. با اين حال، امام حسين (ع) اين افراد را جمع كرده و به آنها اذن رفتن و دور شدن از صحراى كربلا را دادند. هدف حضرت آزمايش ميزان آمادگى و خلوص