شيطان پا برجايند و خداى رحمان را پيروى نمى‌كنند و در زمين فساد را رواج داده حدود خداوندى را باطل كرده‌اند. شراب مى‌نوشند و اموال فقرا و مساكين را ويژه خود ساخته‌اند و من سزاوارترم كه به يارى دين خدا برخيزم و آيين او را گرامى داشته، در راهش جهاد كنم. تا كلمه خدا برترين باشد.
امام حسين (ع) در مسير حركت خويش از مكه به سمت كوفه با فرزدق برخورد مى‌كند كه از سمت كوفه به سوى مكه در حركت بود. فرزدق شاعرى توانا بود. حضرت پس از پرسش از فرزدق درباره مردم كوفه و توضيحات فرزدق، اين جملات را (كه محل بحث است) مى‌فرمايند.
١. ويژگيهاى دشمنان اسلام: حضرت در اين جمله، يزيد و قوم و اطرافيان او را كه از دشمنان سرسخت اسلام بودند بدين گونه معرفى كردند: اينان مردمى اند كه در پيروى شيطان پابرجايند و خداى رحمان را پيروى نمى‌كنند و در زمين فساد را رواج داده، حدود خداوند را باطل كرده‌اند. شراب مى‌نوشند و اموال فقرا و مساكين را غصب كرده‌اند (و به حال آنها رسيدگى نمى‌كنند).
پيام امام حسين (ع) آن است كه هر گروهى اين چنين باشند دشمن دين خدايند و شايسته است با آنها مبارزه شود.
انَّ هؤُلَاءِ قَوْمٌ لَزِمُوا طَاعَةَ الشَّيْطَانِ وَ تَرَكُوا طَاعَةَ الرَّحْمَانِ وَ اظْهَرُوا الفَسَادَ فِى الارْضِ وَ ابْطَلُوا الحُدُودَ وَ شَرِبُوا الْخُمُورَ وَاسْتَأْثَرُوا فِى امْوَالِ الْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاكينَ‌ ٢. برترين بندگان خدا، شايسته‌ترين مردم براى مبارزه با دشمنان دين خدا: امام حسين (ع) فرمودند: من سزاوارترين فردى هستم كه بايد به يارى دين خدا برخيزم و آيين او را گرامى داشته، در راهش جهاد كنم. حضرت با توجه به قرابتى كه به رسول اكرم داشتند و نيز برترى بندگى‌اش بر ديگران، شايسته‌ترين فردى بود كه بايد براى مبارزه با دشمن قيام مى‌كرد. مفهوم اين سخن آن است كه برترين بندگان خدا، شايسته‌ترين كسانى‌اند كه بايد عليه دشمنان دين خدا جهاد كنند تا ديگران نيز به آنها تأسى كرده در اين راه اقدام كنند.
انَا اوْلَى مَنْ قَامَ بِنُصْرَةِ دِينِ اللَّهِ وَ اعْزازِ شَرْعِهِ وَ الجِهَادُ فِى سَبِيلِهِ‌