٢. زنده كردن ياد شهيدان و يادآورى فضائل آنان: امام (ع) چون بى‌وفايى ياران خود را مى‌بيند، با تأسف از ياران باوفايش ياد مى‌كند كه در راه حق، به شرف شهادت نايل آمدند. مى‌فرمايد: «كجا هستند برادران من كه بر راه حق بودند؟ كجاست عمار و مالك بن تيهان و حزيمه ...؟ آنان كه با مرگ پيمان بستند و سرهايشان را براى ستمگران فرستادند.» يادآورى خاطره شهيدان، مى‌تواند دلايل زيادى داشته‌باشد كه‌عمده‌ترين آنها: يادآورى حماسه شهيدان و بزرگداشت ياد و خاطره آنان كه موجب تداوم راه شهيدان مى‌گردد و يادآورى مسئوليت رزمندگان در قبال خون شهيدان. ١ أَيْنَ إِخْوَانِيَ الَّذِينَ رَكِبُوا ... أَيْنَ نُظَرَاؤُهُمْ مِنْ إِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ تَعَاقَدُوا عَلَى الْمَنِيَّةِ وَ أُبْرِدَ بِرُءُوسِهِمْ إِلَى الْفَجَرَةِ ١. جهاد، عميد زنجانى/ ١٥٣.
٣. ويژگى‌هاى فرماندهان شهيد: اميرمؤمنان (ع) براى تشويق نيروها (رزمندگان) به امر جهاد، از ويژگى‌هاى فرماندهان و رزمندگان شهيد همانند عمار ياد مى‌كند:
دريغا از برادرانم كه داراى اين اوصاف بودند: قرآن كريم را مى‌خواندند و بر اساس آن قضاوت مى‌كردند، در واجبات الهى مى‌انديشيدند و به رهبر خود اطمينان داشتند، سنت‌هاى الهى را زنده و بدعت‌ها را نابود كردند أَوِّهِ عَلَى إِخْوَانِيَ الَّذِينَ تَلَوُا الْقُرْآنَ فَأَحْكَمُوهُ وَ تَدَبَّرُوا الْفَرْضَ فَأَقَامُوهُ ...
٤. سازماندهى نيروها قبل از نبرد: بعد از جريان حكميت، امام على (ع) به‌عنوان فرمانده جنگ، به‌آماده سازى و سازماندهى نيروها پرداخت و با بانگ بلند فرمود:
«جهاد! جهاد! بندگان خدا! من امروز لشكر آماده مى‌كنم و به آرايش نظامى لشكر خويش مى‌پردازم، پس هركس كه آهنگ رفتن به سوى خداوند دارد، همراه ما خارج شود.» الْجِهَادَ الْجِهَادَ عِبَادَ اللَّهِ ...
آرايش نظامى:
نيروها ٤ ابو ايوب انصارى:
فرماندهى ٤ امام حسين (ع):
فرماندهى ٤