الْكَظَمِ وَ عَلَى أَمَرَّ مِنْ طَعْمِ الْعَلْقَمِ‌ و منها: وَ لَمْ يُبَايِعْ حَتَّى شَرَطَ أَنْ يُؤْتِيَهُ عَلَى الْبَيْعَةِ ثَمَناً فَلَا ظَفِرَتْ يَدُ الْبَائِعِ وَ خَزِيَتْ أَمَانَةُ الْمُبْتَاعِ فَخُذُوا لِلْحَرْبِ أُهْبَتَهَا وَ أَعِدُّوا لَهَا عُدَّتَهَا فَقَدْ شَبَّ لَظَاهَا وَ عَلَا سَنَاهَا وَ اسْتَشْعِرُوا الصَّبْرَ فَإِنَّهُ أَدْعَى إِلَى النَّصْرِ.
خداوند، پيامبر اسلام، حضرت محمد (ص) را هشدار دهنده جهانيان مبعوث فرمود، تا امين و پاسدار وحى الهى باشد. آنگاه كه شما ملّت عرب، بدترين دين را داشته، و در بدترين خانه زندگى مى‌كرديد؛ ميان غارها، سنگ‌هاى خشن و مارهاى سمّىِ خطرناك، آب‌هاى آلوده مى‌نوشيديد و غذاهاى ناگوار مى‌خورديد؛ خون يكديگر را به ناحق مى‌ريختيد، و پيوند خويشاوندى را مى‌بريديد، بت‌ها ميان شما پرستش مى‌شد، و مفاسد و گناهان، شما را فرا گرفته بود.
پس از وفات پيامبر (ص) و بى وفايى ياران، به اطراف خود نگاه كرده ياورى جز اهل بيت خود نديدم، (كه اگر مرا يارى مى‌كردند، كشته مى‌شدند) پس به مرگ آنان رضايت ندادم. چشم پر از خار و خاشاك را ناچار فرو بستم، و با گلويى كه استخوان شكسته در آن گير كرده بود جام تلخ حوادث را نوشيدم و خشم خويش فرو خوردم و بر نوشيدن جام تلخ‌تر از گياه حَنظَل، شكيبايى نمودم.
عمرو عاص با معاويه بيعت نكرد مگر آن كه شرط كرد تا براى بيعت، بهايى (حكومت مصر) دريافت دارد، كه در اين معامله شوم، دست فروشنده هرگز به پيروزى نرسد و سرمايه خريدار به رسوايى كشانده شود.
اى مردم كوفه! آماده پيكار شويد و ساز و برگ جنگ فراهم آوريد؛ زيرا كه آتش جنگ زبانه كشيده و شعله‌هاى آن بالا گرفته است، صبر و استقامت را شعار خويش سازيد كه پيروزى‌آور است.