نمى‌توانم، اين مرد آمده تا مراقب من باشد.
زهير بن قين عرض كرد: اى فرزند رسول خدا (ص) به خدا سوگند، من آينده را سخت‌تر از حال مى‌بينم. هم‌اينك جنگ‌با اينان آسان‌تر است از جنگ با سپاهيان بى شمارى كه پس از اين خواهند آمد. امام فرمود: «من آغازگر جنگ نخواهم بود».
١. آغاز نكردن به جنگ: از دستورات و مقررات دين مبين اسلام، آن است كه پيروانش آغازگر جنگ نباشند. وقتى سپاه حر، امام (ع) را در سرزمين كربلا فرود آورد، زهير بن قين از فرماندهان امام (ع) عرض كرد: اى فرزند رسول خدا (ص)، من آينده را سخت‌تر مى‌بينم، هم اينك جنگ با اينان آسان‌تر است از جنگ با سپاه بى‌شمارى كه خواهند آمد. امام فرمود: «من آغازگر جنگ نخواهم بود.
ما كُنْتُ لِابْدَأَهُمْ بِالْقِتَالِ‌ آغاز جنگ:
پرهيز از ١ فرمانده كل قوا (امام حسين (ع)):
پرهيز از آغاز جنگ ١ روايت ٣٥٥ ١٥٩- ٦- قُومُوا فَاحْفِرُوا لَنَا حَفِيرَةً حَوْلَ عَسْكَرْنا هَذَا شِبْهَ الْخَنْدَق وَ اجِّجُوا فِيهِ نَاراً، حَتَّى يَكُونَ قِتَالُ القَومِ مِن وَجهٍ وَاحِدٍ لا نُقاتِلُهُم وَ لايُقاتِلُونَ فَنَشْتَغِل بِحَرْبِهِم وَ لا نُضيعُ الحَرَمَ.
(امام (ع) چون از (هدايت) آنان نااميد شد و دانست كه با او مى‌جنگند، رو به اصحاب خود كرده فرمود:) «برخيزيد و دور خيمه‌ها گودالى همچون خندق حفر كنيد و در آن آتش افروزيد تا با اينان از يك رو درگير شويم و هنگام درگيرى حرم (پيامبر (ص)) را در امان داريم.» (اصحاب امام (ع) از هر سو آمده، به كمك هم خندقى كندند و خار و هيزمهاى بيابان را جمع كرده در آن افكندند و آتش زدند.
در نقل ديگرى آمده است: امام (ع) به سوى اصحاب خود آمده فرمود تا خيمه‌ها را به‌هم نزديك و طنابها را درهم كنند و خود در درون آن جا گيرند تا خيام از هر سو بر آنان احاطه كند مگر از آن سو كه با دشمن روبرو مى‌شوند.