غررالحكم ٢/ ٦٣٧ ١٤٢- ٦- امام على (ع): مَنْ احَبَّنا بِقَلْبِهِ وَ كانَ مَعَنا بِلِسانِهِ وَ قاتَلَ عَدُوَّنا بِسَيْفِهِ فَهُوَ مَعَنا فِى الْجَنَّةِ فِى دَرَجَتِنا. (وَ امّا) مَنْ احَّبَنا بِقَلْبِهِ وَاعانَنا بِلِسانِهِ وَ لَمْ يُقاتِلْ مَعَنا بِيَدِهِ فَهُوَ مَعَنا فِى الجَنَّةِ دُونَ دَرَجَتِنا.
كسى كه ما را دوست بدارد و با زبان و بيان خود از ما دفاع كند و با دشمنان ما بجنگد، در بهشت با ماست و در جايگاه و درجه ما خواهد بود. (و اما) كسى كه ما را دوست داشته باشد و با زبان و بيانش دين ما را يارى نمايد، اما در ركاب ما در ميدان جنگ حضور نيابد و همراه ما نباشد، او [نيز] همچون ما در بهشت خواهد بود، اما در جايگاهى پايين‌تر.
١. جهاد در راه خدا، ويژگى مهم شيعيان: از بيان حضرت اين نكته به خوبى به دست مى‌آيد كه يكى از ويژگيهاى مهم و برجسته‌شيعيان و پيروان حقيقى آن حضرت جهاد در راه خداست. چنين شيعيانى در راه دفاع از دين، علاوه بر نيّت باطنى گفتار، با شركت در جهاد، از جان خويش نيز مايه مى‌گذارند، در بهشت همنشين امامان‌