نامه ٥٦ ١١١- ١١١- اتَّقِ اللَّهَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ وَ خَفْ عَلَى نَفْسِكَ الدُّنْيَا الْغَرُورَ وَ لَا تَأْمَنْهَا عَلَى حَالٍ وَ اعْلَمْ أَنَّكَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ نَفْسَكَ عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا تُحِبُّ مَخَافَةَ مَكْرُوهٍ سَمَتْ بِكَ الْأَهْوَاءُ إِلَى كَثِيرٍ مِنَ الضَّرَرِ فَكُنْ لِنَفْسِكَ مَانِعاً رَادِعاً وَ لِنَزْوَتِكَ عِنْدَ الْحَفِيظَةِ وَاقِماً قَامِعاً.
از بام تا شام تقواى الهى پيشه كن و از دنياى پرفريب بر خويشتن خويش بيمناك باش و در هيچ حالتى نسبت به دنيا احساس امنيت مكن.
تو را اين نكته دانستى است كه اگر نفس خويش را از چيزهايى كه دوست مى‌دارى- به دليل ناسزاواريشان- باز ندارى، هوسها به جانب زيانهاى فراوانى خواهندت كشيد. پس به تن خويش، هيولاى نفس را دژ نگهبان باش. و در اوج خشم، خويش را از پرخاش و يورش، قاطعانه باز دار.
امام (ع)، شريح بن هانى را به‌عنوان فرمانده پيش قراولان لشكر خود به سوى شام اعزام كرد. از آنجا كه شام سرزمين معاويه بود و معاويه با تطميع و تهديد و مانند آن، فرماندهان امام را مى‌فريفت و به خود جذب مى‌كرد، امام با نوشتن اين نامه به شريح، او را نسبت به نيرنگهاى معاويه مطلع و از آنها برحذر مى‌دارد. ١ ١. زمانى ٣/ ٤٧٩.
١. تقواى الهى، ويژگى فرماندهان سپاه اسلام: حضرت (ع)، شريح را به پرهيزگارى سفارش مى‌كند و مى‌فرمايد:
«از بام تا شام تقواى الهى پيشه كن!» اتَّقِ اللَّهَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ ٢. دنياگرايى، خطرى بزرگ براى فرماندهان: از سفارشهاى امام (ع) به فرمانده سپاه خود، برحذر داشتن وى از دنياى پرفريب است: «از دنياى پرفريب بر