فراهم كردن نيازهاى جنگى و آنچه كه تقويت سپاه به آن نيازمند است، بايد از بودجه‌هاى عمومى (خزانه دولت) استفاده كرد.
ثُمَّ لَاقِوَامَ لِلْجُنُودِ الَّا بِمَا يَخْرِجُ اللَّهُ لَهُمْ مِنَ الْخَرَاجِ‌ ١٢. تأمين زندگى شرافتمندانه نظاميان از اعتبارات عمومى كشور: حضرت در ادامه مى‌فرمايد: بايد براى تأمين نيازهاى شخصى نظاميان و برآورده شدن حاجتهاى آنها از محل بودجه‌هاى عمومى هزينه كرد. واژه‌هاى «يصلحهم» و «من وراء حاجتهم» اين نكته را مى‌رساند كه تأمين اين نيازها نبايد حداقلى باشد، بلكه بايد به اندازه‌اى باشد كه همّ و غمّ آنها را از مسائل معيشتى مصروف كرده متوجه انجام وظايف خويش در سپاه نمايد. ١ وَ يَعْتَمِدُونَ عَلَيْهِ فِيَما يُصْلِحُهُمْ وَ يَكُونُ مِنْ وَرَاءِ حَاجَتِهِمْ‌ ١. خويى ٢٠/ ١٩٩ و ٢٠٠.
١٣. فعّاليّتهاى سپاه‌اسلام در راستاى اهداف اسلامى: گرچه بودجه سپاه از طريق مردم و اموال عمومى تأمين مى‌شود، اما اين سخن به معناى آن نيست كه سپاه صددرصد در خدمت منافع و خواستهاى ملت باشد، بلكه سپاه بايد خواستها و منافعى را براى‌ملت تأمين كند كه‌در راستاى اهداف اسلام است. تأمين مالى سپاه توسط مردم، ممكن است اين توهم را پيش آورد كه سپاه بايد كاملًا در خدمت مردم و تأمين هر نوع خواست آنها باشد؛ لذا حضرت مى‌فرمايد:
خداوند تأمين كننده اصلى سپاه، از طريق اموالى است كه براى آنها تعيين كرده است و سپاه بايد در خدمت اهداف الهى و اسلامى باشد.
... الَّا بِمَا يَخْرِجُ اللَّهُ لَهُمْ مِنَ الْخَرَاجِ‌ ١٤. شرط فرماندهى، اطاعت از خدا و رسول و امام: حضرت مى‌فرمايد: «كسى را فرمانده سپاه قرار ده كه نسبت به خدا و رسول، و امام تو، مطيع‌تر و يارى كننده‌تر باشد». ١ (أنصح للَّه، به معنى أطاع و نصر مى‌باشد يعنى اطاعت كرد و يارى نمود.)
فَوَلِّ مِنْ جُنُودِكَ أَنْصَحَهُمْ فِي نَفْسِكَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِإِمَامِكَ‌ ١. خويى ٢٠/ ٢٠٥.
١٥. تقوا، از شروط فرماندهان: حضرت مى‌فرمايد: «كسى را به فرماندهى‌