امام (ع) با خوارج، نشانگر عدالت آن حضرت در نبرد با دشمنان است و ثابت مى‌كند كه با نيّت حق در باطل افتادن، غير از افتادن در باطل با نيّت باطل است.
حضرت دستور عدم قتل آنان را پس از خود صادر مى‌كند؛ شايد مراد امام اين باشد كه تا خوارج دست به خيانت نيالوده و عليه امام عادل خروج نكرده و تنها يك تفكر هستند، با آنها نجنگيد. ١ لَا تُقَاتِلُوا الْخَوَارِجَ بَعْدِي‌ ١. شرح جعفرى، ج ١١/ ٢٦٦.
جنگ:
عدالت در ١ خوارج:*
فرمانده كل قوا (على (ع)):
و رعايت قوانين‌و مقررات جنگ ١ قوانين و مقررات جنگ:
رعايت ١ خطبه ٦٢ ٣٥- ٣٥- وَ إِنَّ عَلَيَّ مِنَ اللَّهِ جُنَّةً حَصِينَةً فَإِذَا جَاءَ يَوْمِي انْفَرَجَتْ عَنِّي وَ أَسْلَمَتْنِي فَحِينَئِذٍ لَا يَطِيشُ السَّهْمُ وَ لَا يَبْرَأُ الْكَلْمُ.
بى گمان، از سوى خدا، سپرى نفوذ ناپذير مرا پاسدار است، كه چون روزگارم به سر آيد، به كنارى رود و با مرگم وانهد. تنها در آن هنگام است كه تير دشمن بر آماج نشيند و زخم آن درمان نپذيرد.
عوامل اطلاعاتى، اخبارى از توطئه‌گران و دشمنان- به خصوص خوارج نهروان- مبنى بر ترور آن حضرت، به دست آورده و به امير مؤمنان (ع) رسانده بودند.
همچنين دوستان آن حضرت، كه از يك سو شاهد تعداد زياد دشمنان و از سوى ديگر شاهد ساده زيستى و بدون محافظ بودن امام بودند، از ترور غافلگيرانه آن حضرت در بيم و هراس بودند. امام (ع) اين سخنان را خطاب به آنان ايراد فرمود.
١. اعتماد به خدا در برابر تهديد به ترور: امام از ديد نافذ و آگاهى خاصى برخوردار بود كه به واسطه آن از هر آنچه‌