جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٧
فرمانده:
حقوق متقابل و فرمانبران ١٢؛ وظايف ١٣؛ حقوق ١٤؛ خيرخواهى براى ١٤ فرمانده كل قوا (على (ع)):
بىاعتمادى به متخلفان از جنگ ٣؛ شجاعت ١٠ متخلفان از جنگ:
بىاعتمادى به ٣ مجاهدان:
برنامهريزى بر ضد دشمنان ٥ نيروها:
تأمين نيازهاى مادى ى مسلح ١٣؛ وظايف ١٤؛ اهميت وفادارى ١٤؛ اهميت خيرخواهى ١٤؛ اطاعت پذيرى ١٤ خطبه ٣٥ ١٧- ١٧- أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مَعْصِيَةَ النَّاصِحِ الشَّفِيقِ الْعَالِمِ الُمجَرِّبِ تُورِثُ الْحَسْرَةَ وَ تُعْقِبُ النَّدَامَةَ وَ قَدْ كُنْتُ أَمَرْتُكُمْ فِي هَذِهِ الْحُكُومَةِ أَمْرِي وَ نَخَلْتُ لَكُمْ مَخْزُونَ رَأْيِي لَوْ كَانَ يُطَاعُ لِقَصِيرٍ أَمْرٌ فَأَبَيْتُمْ عَلَيَّ إِبَاءَ الُمخَالِفِينَ الْجُفَاةِ وَ الْمُنَابِذِينَ الْعُصَاةِ حَتَّى ارْتَابَ النَّاصِحُ بِنُصْحِهِ وَ ضَنَّ الزَّنْدُ بِقَدْحِهِ فَكُنْتُ أَنَا وَ إِيَّاكُمْ كَمَا قَالَ أَخُو هَوَازِنَ:
أَمَرْتُكُمْ أَمْرِي بِمُنْعَرَجِ اللِّوَى فَلَمْ تَسْتَبِينُوا النُّصْحَ إِلَّا ضُحَى الْغَدِ ... پس از حمد و ستايش خدا؛ بدانيد كه نافرمانى از دستور نصيحت كننده مهربان دانا و با تجربه، مايه حسرت و سرگردانى و سرانجامش پشيمانى است. من رأى و فرمان خود را نسبت به حكميّت به شما گفتم، و نظر خالص خود را در اختيار شما گذاردم.
ولى شما همانند مخالفانى ستمكار، و پيمان شكنانى نافرمان، از پذيرش آن سر باز زديد، تا آنجا كه نصيحت كننده در پند دادن به ترديد افتاد، و از پند دادن خوددارى كرد. داستان من و شما چنان