دعاى ٢٧ بند ٧ ١٨٨- ١١- اللّهُمّ وَ قَوِّ بِذَلِكَ مِحَالَّ أَهْلِ الْإِسْلَامِ، وَ حَصِّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ، وَ ثَمّرْ بِهِ أَمْوَالَهُمْ، وَ فَرِّغْهُمْ عَنْ مُحَارَبَتِهِمْ لِعِبَادَتِكَ، وَ عَنْ مُنَابَذَتِهِمْ لِلْخَلْوَةِ بِكَ حَتّى لَا يُعْبَدَ فِي بِقَاعِ الْأَرْضِ غَيْرُكَ، وَ لَا تُعَفّرَ لِأَحَدٍ مِنْهُمْ جَبْهَةٌ دُونَكَ.
بار خدايا، بدين وسيله اسلاميان را تقويت نما و شهر و ديارشان را مستحكم بدار، بر اموالشان بيفزاى و دل و ذهنشان را از نبرد با دشمن براى عبادت خود و از جنگ با آنان براى خلوت و نيايش با خودت فارغ و آسوده گردان، چنان كه در گستره زمين جز تو پرستيده نشود و احدى از آنان جز بر آستان تو سر نسايد.
١. تقويت نيروهاى اسلام در سايه نابودى نيروهاى انسانى و پشتيبانى دشمن: «ذالك» در اين جا اشاره به بخش گذشته دعا دارد كه از نابودى نسل دشمن و چهارپايان و حيوانات آنها سخن مى‌گفت.
يكى ديگر از آثار و بركات نابودى دشمن، فراهم آمدن زمينه برنامه‌ريزى براى تقويت نيروهاى اسلام است، اين نكته را مى‌توان از واژه محال كه به معناى تدبير نيز آمده است، دريافت.
وَ قَوِّ بِذَلِكَ مِحَالَّ أَهْلِ الْإِسْلَامِ‌ ٢. نابودى دشمن عامل رشد اقتصادى مسلمانان: همواره بخشهايى از دارايى ملى صرف مبارزه با دشمن و بخشهايى ديگر به دليل وقوع جنگ دچار ركود مى‌گردد؛ از اين رو با شكست دشمن رونق اقتصادى به وجود آمده سرمايه ملى افزايش مى‌يابد.
ثَمّرْ بِهِ أَمْوَالَهُمْ‌ ٣. امنيت كامل‌پس از نابودى دشمن: ضمير «ه» در «به» در جمله و «حصن به ديارهم» اشاره به شكست دشمن دارد و بيانگر آن است كه زمانى مى‌توان آسوده زيست و از نعمت امنيت بهره برد كه دشمن به سختى شكست خورده باشد.
وَ حَصِّنْ بِهِ دِيَارَهُمْ‌