جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٤٦
٢. آماده نگه داشتن، روز آمدى و كارآيى سلاحها: منظور از تيز و برّان بودن سلاحها، آمادگى آنها جهت رزم و نيز تأثير گذارىشان است. بنابراين در تهيه سلاحها بايد به دو نكته مهم روز آمدى و كارآيى توجه نمود.
وَ اشْحَذْ أَسْلِحَتَهُمْ ٣. توجه خاص به حوزه نيروهاى مسلح: حراست و حفاظت از قرارگاهها، مواضع و محل و حوزه استقرار نيروهاى مسلح، خواسته امام سجاد (ع) مىباشد:
خدايا حوزه قلمرو آنان را نگهدار.
وَاحْرُسْ حَوزَتِهِمْ ٤. توجه و هشيار نسبت به حومه (منطقه نبرد): علاوه بر محدوده واگذارى و حوزه مسئوليت به تعدادى يا گروهى و سازمانى از رزمندگان، توجه و هشيارى نسبت بهحومه آن يعنى حواشى منطقه واگذارى منطقه مورد علاقه، ضرورى به نظر مىرسد.
وَ امْنَعْ حَومَتَهُمْ ٥. تقويت روحى رزمندگان بواسطه عطوفت و برادرى: صميميت، يكدلى و انس ميان نيروهاى اسلام گوهرى گرانبها و هديهاى الهى است كه ايجاد و پاسدارى از آن توجه ويژه به وضعيت روحى- روانى رزمندگان را مىطلبد و از آن جا كه «الفت» به معناى دوستى و انس است، نيروهاى اسلام نه تنها بر اساس ضوابط نظامى، بلكه با جان و دل يكديگر را دوست داشته به هم عشق مىورزند.
وَ الِّفْ جَمْعَهُمْ ٦. مشورت، برنامهريزى و طراحى جهت دفاع از مرزهاى اسلامى، توأم با استمداد از خداوند: مشورت، برنامهريزى و طراحى قبل از دفاع، چنانچه توأم با استمداد از خداوند متعال باشد، عامل موفقيت است.
وَ دَبِّرْ امْرَهُمْ ٧. پشتيبانى خدمات رزمى به شكل مداوم از رزمندگان: از واژه «تواتر» به معناى پياپى بودن و «مير» به معناى آزوقه و خوراك بر مىآيد كه پشتيبانى و آزوقه رسانى به رزمندگان بايد تابع نظمى خاص و مداوم باشد؛ طبيعى است براى تحقق آن بايد همه موانع استمرار پشتيبانى حذف