سلام خدا بر شما باد اى آل احمد! كه من امروز خود را ناچار مى‌بينم كه از نزد شما كوچ كنم. هر ملعون ستم‌پيشه منافقى را مى‌بينم كه آشكارا آهنگ نابودى ما مى‌كند، سپس نيّت خود را انجام مى‌دهد.
اى واى بر ايشان كه به محمد (ص) و نيز پروردگار خود- كه هر چه خواهد در خلق انجام دهد- كفر ورزيدند صبر خدا ايشان را مغرور كرده است، زيرا او بردبار بزرگوارى است كه هرگز شتاب نمى‌ورزد.
١. اعتقاد به شهادت عامل تحرك و جانبازى در جهاد: هر انسان مؤمنى كه عارف به ارزش شهادت و جايگاه شهادت در دنياى ديگر باشد، بدون ترديد از هيچ نوع جانبازى دريغ نخواهد كرد. امام (ع) مى‌فرمايد: اگرچه دنيا ارزشمند است، اما ثوابهاى الهى و اخروى ارزشمندتر است و انسان كه از دنيا خواهد رفت، چه بهتر كه با شهادت دار فانى را وداع گويد تا به برترين ثوابها در دنياى برتر دست يابد.
فَانْ تَكُنِ الدُّنْيَا ... فَقَتْلُ امْرِى‌ءٍ بِالسَّيْفِ فِى اللَّهِ أَفْضَلُ‌ ٢. بيان صفات دشمنان و دليل دشمنى آنان، در عرصه‌هاى مختلف: امام در اين اشعار از دشمنان خويش با صفات «ملعون»، «ظلوم» و «منافق» ياد مى‌كند كه قصد نابودى ايشان را دارند؛ كسانى كه به محمد (ص) و خداى خود كفر ورزيدند و صبر خداوند آنها را مغرور ساخته است.
حضرت در اين بيان عامل دشمنى سپاه ابن سعد را، كفر آنها به خدا و رسولش و ايمان امام به خدا و رسول مى‌داند و آنها را كسانى مى‌داند كه دچار غرور و غفلت و نفاق هستند. اين اشعار ضرورت معرفى دشمن را در هر عرصه‌اى گوشزد مى‌كند.
أَرَى كُلَّ مَلْعُونٍ ... يَعْجَلُ‌ جهاد:
عوامل تشويق ١ دشمنان:
عوامل عناد ٢