استنباط مى‌شود كه اميرمؤمنان (ع) با كمك عملكرد حريف، نقاط ضعف او را شناسايى و از همان طريق بر او ضربه وارد مى‌ساخت.
احتمال ديگر آن كه هيبت امام (ع) در دل دشمن و مرعوب ساختن وى، موجب نصرت آن حضرت مى‌شود. ١ ... مَا لَقِيتُ رَجُلًا إِلَّا أَعَانَنِي عَلَى نَفْسِهِ‌ ١. نهج‌البلاغه، فيض الاسلام.
پيروزى:
عوامل ١ جهاد در آيينه روايت(ج‌١) ٣٦٥ نهج السعادة ٢/ ٢٠٧ ص : ٣٦٤ دشمنان:
شناسايى نقاط ضعف ١ حكمت ٣٢٧ ١٣٣- ١٣٣- مَا ظَفِرَ مَنْ ظَفِرَ الْإِثْمُ بِهِ وَ الْغَالِبُ بِالشَّرِّ مَغْلُوبٌ.
آنكس كه گناهكارى بر او پيروز شود، شكست نخورده، و هرآنكه از راه شرارت غلبه كند به حقيقت مغلوب است.
١. پايدار نبودن پيروزى متجاوز: هنگامى‌كه‌دشمن با توسل به‌ظلم و تجاوزگرى پيروز مى‌شود، مأيوس نشو؛ چه، تاريخ نشان داده است كه سرانجام متجاوز به سقوط منتهى مى‌شود. و هر آن كه از راه شرارت و تجاوز غلبه كند به حقيقت مغلوب است. ١ مَا ظَفِرَ مَنْ ظَفِرَ الْإِثْمُ بِهِ وَ الْغَالِبُ بِالشَّرِّ مَغْلُوبٌ‌ ١. آيين جهاد،/ ٢١١.
پيروزى:
عدم پايدارى دشمنان ١ دشمنان:
زوال پيروزى ١ حكمت ٣٧٣ ١٣٤- ١٣٤- ... أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ إِنَّهُ مَنْ رَأَى عُدْوَاناً يُعْمَلُ بِهِ وَ مُنْكَراً يُدْعَى إِلَيْهِ فَأَنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِئَ وَ مَنْ أَنْكَرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ