١. ايده رزمنده، فراتر از شهوات: انديشه‌رزمنده به هنگام نبرد بايد تنها متوجه خدا باشد تا قدرت او در مصاف با دشمن دو چندان شود. امام على (ع) به رزمندگان عازم جبهه فرمود: تا آنجا كه در توان داريد، از انديشه درباره زن بپرهيزيد. البته احتمال ديگرى در كلام امام (ع) وجود دارد و آن، اين كه در نبرد با زنها درگير نشويد، به ويژه با توجه به اين كه در جنگ جمل، فرماندهى لشكر با عايشه بود.
اعْذِبُوا عَنِ النِّسَاءِ مَا اسْتَطَعْتُمْ‌ قوانين و مقررات جنگ:
رعايت ١ مجاهدان:
انگيزه ١ حكمت ١٠ ١٢٤- ١٢٤- إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ.
اگر بر دشمن دست يافتى، به شكرانه پيروزى بر او ببخشاى.
١. عفو دشمن، شكرانه پيروزى: برخى مواقع- متناسب با موقعيت زمان، مكان و نوع جنگ و دشمن- شايسته است پس از دست يافتن بر دشمن، به شكرانه پيروزى، دست از انتقام كشيده، آنان را مورد بخشش قرار دهند؛ زيرا اين غلبه، با امداد خدا بوده‌ و شكر آن، عفو دشمنان است.
فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْراً پيروزى:
شكر ١ دشمنان:
آثار عفو ١ حكمت ١٢ ١٢٥- ١٢٥- خَذَلُوا الْحَقَّ وَ لَمْ يَنْصُرُوا الْبَاطِلَ.
حق را خوار نمودند و به باطل هم يارى نرساندند.