نفس خويش را به چيزى مگير و با اين خودشكنى به پاداش او اميد ببند و از كيفرش بيمناك باش.
و بدان كه دنيا سراى آزمونى باشد كه هر لحظه بى‌كارى در آن، در قيامت به افسوسى مبدل گردد و اين را نيز بدان كه هيچ چيز به هيچ روى از حق بى‌نيازت نكند. و بخشى از حقى كه بر تو است، خويشتن بانى و تلاشت در نظارت سازنده بر مردم باشد، كه آن‌چه از آن به تو مى‌رسد، برتر از آنى است كه از نيروى تو در اين راه سرمايه‌گذارى مى‌شود. والسلام‌ اين نامه را امام (ع) به اسود بن قطبه، فرمانده سپاه حلوان نوشته است.
حلوان از شهرهاى بزرگ دولت ساسانى بود كه در جنوب مدائن عراق واقع شده بود.
يزدگرد ساسانى بعد از سقوط حكومتش در مدائن به آنجا پناه برد و حلوان به دست مسلمانان سقوط كرد و خراب شد و به صورت پادگان براى ارتش اسلام درآمد.
حضرت سفارش مى‌كند كه رفتارش با سربازان مسلمان غيرعرب مانند رفتار با عربها باشد و از تبعيض نژادى و برترى‌طلبى پرهيز نمايد. ١ ١. ابن ميثم ٥/ ٣٢٧؛ شرح خويى ٢٠/ ٣٤٦.
١. پرهيز از هواى نفس، از ويژگيهاى فرماندهان ارتش اسلام: امام، فرماندهان زيردست خود را بر ضرورت ترك هواها و خواسته‌هاى گوناگون توجه داده است، چرا كه آنان را از اجراى عدالت باز مى‌دارد. ١ فَإِنَّ الْوَالِيَ إِذَا اخْتَلَفَ هَوَاهُ مَنَعَهُ ذَلِكَ كَثِيراً مِنَ الْعَدْلِ‌ ١. ابن ميثم ٥/ ٣٢٨.
٢. مساوات در قانونمدارى و اجراى قانون براى همه، از ويژگيهاى فرماندهان: حضرت امام على (ع) به‌اسود بن قطبه سفارش مى‌كند كه به همه مردم و نيروهاى زيردست به عدالت و مساوات بنگريد، چرا كه در جور و ستم بهاى عدالت را نتوان يافت. ١ فَلْيَكُنْ أَمْرُ النَّاسِ عِنْدَكَ فِي الْحَقِّ سَوَاءً فَإِنَّهُ لَيْسَ فِي الْجَوْرِ عِوَضٌ مِنَ الْعَدْلِ‌ ١. شرح مغنيه ٤/ ١٤٠.