جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣١٩
خويشتن بيمناك باش و در هيچ حالتى نسبت به دنيا احساس امنيت مكن!» ١ وَ خَفْ عَلَى نَفْسِكَ الدُّنْيَا الْغَرُورَ وَ لَا تَأْمَنْهَا عَلَى حَالٍ ١. شرح خويى ١٦/ ١٨٨؛ آيين جهاد/ ٣٤.
٣. مقاومت در برابر خواستههاى نفسانى: در اين نامه، حضرت على (ع)، شريح بن هانى را به پرهيز از هواى نفس سفارش مىكند و مىفرمايد: نفس خويش را از چيزهاى ناسزاوارى كه دوستشان مىدارد، باز دار كه اگر بازندارى، هوسها تو را به سوى زيانهاى فراوانى خواهند كشيد.
وَ اعْلَمْ أَنَّكَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ نَفْسَكَ عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا تُحِبُّ مَخَافَةَ مَكْرُوهٍ سَمَتْ بِكَ الْأَهْوَاءُ إِلَى كَثِيرٍ مِنَ الضَّرَرِ فَكُنْ لِنَفْسِكَ مَانِعاً رَادِعاً ٤. پرهيز از پرخاشگرى، از ويژگيهاى فرماندهان: حضرت، شريح بن هانى را به خوددارى از پرخاشگرى و عصبانيت به هنگام خشم توصيه مىكند.
وَ لِنَزْوَتِكَ عِنْدَ الْحَفِيظَةِ وَاقِماً قَامِعاً شريح بن هانى:
فرمانده:
ويژگىهاى ١، ٣، ٤؛ تقواى ١؛ خطر دنياگرايى ٢ نامه ٥٧ ١١٢- ١١٢- أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي خَرَجْتُ مِنْ حَيِّي هَذَا إِمَّا ظَالِماً وَ إِمَّا مَظْلُوماً وَ إِمَّا بَاغِياً وَ إِمَّا مَبْغِيّاً عَلَيْهِ وَ إِنِّي أُذَكِّرُ اللَّهَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي هَذَا لَمَّا نَفَرَ إِلَيَّ فَإِنْ كُنْتُ مُحْسِناً أَعَانَنِي وَ إِنْ كُنْتُ مُسِيئاً اسْتَعْتَبَنِي اما بعد، اينك پايگاه خويش را وانهادهام و به سوى دشمن روانه شدهام، ستمگر يا ستمديده، متجاوز يا تجاوزديده. اينك به تمامى كسانى كه اين نامه را مىخوانند مسؤوليتى را كه در پيشگاه خداوند دارند يادآور مىشوم كه به سوى من روى آرند، اگر نيكوكارم ديدند، به ياريم بشتابند و اگر بدكارم يافتند، به باد انتقادم گيرند.