شما هر دو فرزندم را به تقواى الهى توصيه مى‌كنم. دنيا را پى مگيريد، حتى اگر به شما روى آورد، و از هرچه از دنيا است و از دست مى‌دهيد افسوس مخوريد، براى حق بگوييد و به انگيزه پاداش كار كنيد، ستم‌گر را دشمن و ستمديده را يار باشيد ...
خداى را، خداى را، درباره جهاد در راه خدا، با خواسته و جان و زبانهاتان، و بر شما باد همبستگى و فداكارى متقابل و زنهار از گسستگى و پشت كردن به همديگر! هرگز از امر به معروف و نهى از منكر دست بر مداريد، كه در آن صورت، سلطه بدان بر شما شكل گيرد و از آن پس هيچ دعايتان مستجاب نشود ...
اى فرزندان عبدالمطلب، مباد كه با بازگفت پياپى (اميرمؤمنان كشته شد، اميرمؤمنان كشته شد) در خون مسلمانان غوطه‌ور شويد. به هوش باشيد كه به خون‌خواهى من، جز از قاتلم هيچ كسى نبايد كشته شود.
هرگاه از اين ضربت او جان دادم، ژرف بنگريد كه در برابر ضربت او، تنها يك ضربت بزنيد، مباد كه آن مرد مثله شود كه من خود از رسول خدا- كه درود خدا بر او و بر خاندانش باد- شنيدم كه فرمود: (از مثله كردن- هرچند سگى گزنده باشد- بپرهيزيد!)
مفاد نامه ٤٧، وصيت‌ها و سفارش‌هاى حضرت على (ع)، خطاب به امام حسن و امام حسين (ع) است كه در بستر شهادت بيان گرديده است. ١ ١. بندهاى ١، ٦- ١١ مربوط به بحث است.
١. دشمنى سرسختانه با ظالم و يارى مظلوم، مهم‌ترين اصل نظام اسلامى: امام على (ع) در سفارش خود به امام حسن و امام‌حسين (ع) مى‌فرمايد: «دشمن سرسخت ظالم و ياور مظلوم باشيد». اين كلام گهربار محور اصلى تمامى حركت‌هاى فردى و اجتماعى در