جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨
جنگ جمل:*
دعا:
آثار براى مجاهدان ٤ فرمانده كل قوا (على (ع)):
ياران ٢ خطبه ١٣ ٧- ٧- كُنْتُمْ جُنْدَ الْمَرْأَةِ وَ أَتْبَاعَ الْبَهِيمَةِ رَغَا فَأَجَبْتُمْ وَ عُقِرَ فَهَرَبْتُمْ أَخْلَاقُكُمْ دِقَاقٌ وَ عَهْدُكُمْ شِقَاقٌ وَ دِينُكُمْ نِفَاقٌ وَ مَاؤُكُمْ زُعَاقٌ وَ الْمُقِيمُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ مُرْتَهَنٌ بِذَنْبِهِ وَ الشَّاخِصُ عَنْكُمْ مُتَدَارَكٌ بِرَحْمَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَأَنِّي بِمَسْجِدِكُمْ كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ قَدْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهَا الْعَذَابَ مِنْ فَوْقِهَا وَ مِنْ تَحْتِهَا وَ غَرِقَ مَنْ فِي ضِمْنِهَا وَ فِي رِوَايَةٍ: وَ ايْمُ اللَّهِ لَتَغْرَقَنَّ بَلْدَتُكُمْ حَتَّى كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مَسْجِدِهَا كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ أَوْ نَعَامَةٍ جَاثِمَةٍ شما، اى بصريان، سپاهيان آن زنايد و پيروان آن حيوان، (شترى كه عايشه در جنگ جمل بر آن سوار بود) به نفيرش پاسخ گفتيد و فراهم آمديد، اما همين كه پى شد، گريختيد! ويژگى آشكارتان اندك بينى، پيمانتان نفاق افكنى، كيش شما دورنگى و ويژگى آب شهرتان بدمزگى است.
هر كه در ميان شما بزيد، گروگان گناه خويش شود، و كسى كه توفيق وانهادن شما را به چنگ آرد، از رحمت پروردگارش بهره يابد.
هم اكنون گويى مسجدتان را چونان سينه كشتى غرق شدهاى مىبينم كه از فراز و فرود، به عذاب خداوندى گرفتار آمده، با تمام سرنشينانش در آب غرق شده است.
(در روايتى ديگر، چنين آمده است:) به خدا سوگند! سرزمين شما در آب غرق مىشود، گويا مسجد شما را مىنگرم كه همانند سينه پرندهاى در امواج دريا بر روى آب مانده است.