به اطاعت درآورند. اين همان خواسته اميرمؤمنان (ع) است كه مى‌فرمايد: آنچه ما دوست داريم آن است كه شورشگران به اطاعت درآيند و به راه حق هدايت شوند.
فَإِنْ عَادُوا إِلَى ظِلِّ الطَّاعَةِ فَذَاكَ الَّذِي نُحِبُ‌ ٢. اعمال قاطعيت در سركوبى بحران داخلى و تسلط بر اوضاع: سزاى شورشيان و ياغيان پس از اتمام حجّت به راه حق در نيامدن، سركوبى و از ميان برداشتن آنان است: «اگر بر نفاق افكنى و شورش پافشارى كنند، به پشتيبانى فرمانبرداران بر آنان بتاز.» وَ إِنْ تَوَافَتِ الْأُمُورُ بِالْقَوْمِ إِلَى الشِّقَاقِ وَ الْعِصْيَانِ فَانْهَدْ بِمَنْ أَطَاعَكَ إِلَى مَنْ عَصَاكَ‌ ٣. تكيه به نيروهاى داوطلب و اطاعت‌پذير: از ويژگى نيروهاى كيفى، اطاعت‌پذيرى و داوطلب بودن است. نيروى داوطلب در شرايط سخت جنگ، فرمانده خويش را تنها نمى‌گذارد و از ميدان رزم نمى‌گريزد. سفارش اميرمؤمنان (ع) به فرماندهان اين است كه به چنين نيروهايى دل ببندند و آنان را براى مأموريتها برگزيند.
وَ اسْتَغْنِ بِمَنِ انْقَادَ مَعَكَ عَمَّنْ تَقَاعَسَ عَنْكَ‌ ٤. حضور رزمندگان متكاره در خط مقدّم جبهه: كسانى كه به اجبار و اكراه در خط مقدّم نبرد شركت مى‌كنند، پايدار و ماندگار نيستند، و با فرار خود، روحيه بقيه سربازان را تخريب و تضعيف مى‌كنند، لذا نبودشان در مناطق حساس و خط مقدم جبهه بهتر از حضورشان است.
فَإِنَّ الْمُتَكَارِهَ مَغِيبُهُ خَيْرٌ مِنْ مَشْهَدِهِ وَ قُعُودُهُ أَغْنَى مِنْ نُهُوضِهِ‌ بغات:
شيوه برخورد با ١؛ سركوبى ٢ تضعيف روحيه:
عوامل ٤ فرار از جنگ:
آثار ٤ فرمانده:
شيوه برخورد با منافقان ١؛ قاطعيت ٢؛ اطاعت‌پذيرى از ٣ منافقان:
شيوه برخورد با ١ نيروها:
آثار اطاعت‌پذيرى ٣؛ تضعيف روحيه ٤