به ارمغان آورد و رضايت آن امام بزرگوار را نصيب خود ساخت.
فَقَدْ سَمِعْتُمْ وَ أَطَعْتُمْ وَ دُعِيتُمْ فَأَجَبْتُمْ‌ اطاعت:
آثار از فرمانده ٢ پيروزى:
عوامل ٢ فرمانده كل قوا (على (ع)):
تقدير از مجاهدان ١ مجاهدان:
آثار تقدير از ١؛ اطاعت‌پذيرى ٢ نامه ٤ ٨٣- ٨٣- فَإِنْ عَادُوا إِلَى ظِلِّ الطَّاعَةِ فَذَاكَ الَّذِي نُحِبُّ وَ إِنْ تَوَافَتِ الْأُمُورُ بِالْقَوْمِ إِلَى الشِّقَاقِ وَ الْعِصْيَانِ فَانْهَدْ بِمَنْ أَطَاعَكَ إِلَى مَنْ عَصَاكَ وَ اسْتَغْنِ بِمَنِ انْقَادَ مَعَكَ عَمَّنْ تَقَاعَسَ عَنْكَ فَإِنَّ الْمُتَكَارِهَ مَغِيبُهُ خَيْرٌ مِنْ مَشْهَدِهِ وَ قُعُودُهُ أَغْنَى مِنْ نُهُوضِهِ‌ اگر به جهاد در آيينه روايت(ج‌١) ٢٣٨ نامه ١٠ ص : ٢٣٦ سايه سار طاعت باز آمدند، همان كرده‌اند كه ما دوست مى‌داريم، اما اگر مجموعه جريان‌ها به ستيز و سركشى‌شان كشيد، با نيروهاى زير فرمانت، بى درنگ به سركوبى عاصيان برخيز. با تكيه به نيروى داوطلبانى كه تن به پيروى تو داده‌اند، بى نياز از كسانى باش كه يارى خويش را از تو دريغ مى‌دارند، زيرا كسى كه با فشار و به ناگزير در جبهه حاضر آيد، غيبتش بهتر از حضور، و نشستنش به از برخاستن باشد.
هنگامى كه كارگزار امام على (ع) در شهر بصره، به آن حضرت اطلاع داد كه گروهى ماجراجو و تجزيه‌طلب، عليه رهبرى شورش كرده‌اند، اين نامه را براى وى نوشت.
١. شيوه برخورد با شورشيان: كشتن و نابودى شورشيان و تجزيه طلبان هدف نيست، بلكه فرماندهان بايد تلاش كنند تا حد امكان، نيروهاى شورشى را به خود جذب و به راه حق هدايت نمايند و آنان را