جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٩
كه اگر دشمن به دست آنان هدايت نشد، پراكنده و هلاك گردند و به خاطر اشتباهات خود كه مانع راه سعادت انسانهاى ديگر شدهاند به عقوبت گرفتار شوند. ١ اللَّهُمَّ فَإِنْ رَدُّوا الْحَقَّ فَافْضُضْ جَمَاعَتَهُمْ وَ شَتِّتْ كَلِمَتَهُمْ وَ أَبْسِلْهُمْ بِخَطَايَاهُمْ! ١. شرح جعفرى ٢٢/ ٨٠؛ آيين جهاد/ ١٥١.
١٣. هجوم همه جانبه و برق آسا بر دشمن: اگر ارتش اسلام بخواهد دشمن را از سرزمينهاى اسلامى بيرون براند، بايد ضربههاى پى در پى و بى امان به او وارد كند به گونهاى كه نسيم از شكاف جراحت آنها عبور كند و زخمها كارى باشد و بر تارك آنان شمشيرها و گلولهها زده شود و استخوانهاى آنان در هم شكند و بازوها و قدمهاى آنان را از تن جدا كند و بر خاك بيفكند. ١ إِنَّهُمْ لَنْ يَزُولُوا عَنْ مَوَاقِفِهِمْ دُونَ طَعْنٍ دِرَاكٍ يَخْرُجُ مِنْهُمُ النَّسِيمُ وَ ضَرْبٍ يَفْلِقُ الْهَامَ وَ يُطِيحُ الْعِظَامَ وَ يُنْدِرُ السَّوَاعِدَ وَ الْأَقْدَامَ ١. شرح جعفرى ٢٢/ ٨٣.
١٤. هجوم پى در پى بر دشمن تا تسليم نهايى او: براى سركوبى دشمن و گرفتن مواضع آنان بايد دستههاى لشكر پياپى حمله كنند و به دشمن فرصت تجديد قوا ندهند. بدين ترتيب آنان را از هر طرف محاصره نمايند و بر آنان هجوم آورند و صفهاى آنان را درهم بكوبند و به داخل سرزمين آنان يورش برند و استحكامات و چراگاهها و راههاى عبور و مرور و تداركاتى آنان را ببندند و در اختيار خود گيرند تا تسليم شوند. ١ وَ حَتَّى يُرْمَوْا بِالْمَنَاسِرِ تَتْبَعُهَا الْمَنَاسِرُ وَ يُرْجَمُوا بِالْكَتَائِبِ تَقْفُوهَا الْحَلَائِبُ وَ حَتَّى يُجَرَّ بِبِلَادِهِمُ الْخَمِيسُ يَتْلُوهُ الْخَمِيسُ وَ حَتَّى تَدْعَقَ الْخُيُولُ فِي نَوَاحِرِ أَرْضِهِمْ وَ بِأَعْنَانِ مَسَارِبِهِمْ وَ مَسَارِحِهِمْ ١. ترجمه دشتى/ ٢٣٧؛ شرح خويى ٨/ ١٦٤.
١٥. طرح ريزى سير مراحل براى غلبه نهايى بر دشمن: براى تصرف مواضع دشمن، ارتش بايد طى چند مرحله و به طور سريع و پيوسته عمليات را انجام دهد:
١. حمله مدام و دقيق به مواضع مورد نظر تا دشمن دچار وحشت شود؛ ٢. لشكريان اسلام بايد بهجنگافزارهاى گوناگون مسلح باشند و هر گردانى نقش خاص خود را ايفا كند؛ ٣. هر لشكرى در حين پيشروى بايد