جهاد در آيينه روايت(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٣
حضرت على (ع) در اين سخنان مردم عراق را سرزنش مىكند كه چرا به هنگام جنگ با شاميان، جهاد و تلاش در راه خدا را به آخر نرساندند و با اين كه در آستانه پيروزى بودند، با اوامر فرمانده مخالفت كردند و بدينترتيب معاويهتوانست با قرآن بر نيزه كردن آنان را فريب دهد.
١. ادامه دادن جنگ تا نيل به پيروزى: جنگ را بايد تندرآسا شروعكرد و سنگرهاى دشمن را به طور مداوم در هم كوبيد و فتح كرد. توقف در نيمه راه به معناى خودكشى سريع است؛ زيرا دشمن هم فرصت تجديد سامان مىيابد و هم بر نقاط ضعف احتمالى سپاه اسلام واقف مىگردد. امام على (ع) نيروهايى را كه به ناگاه از ادامه جنگ دست بكشند، به زن باردارى تشبيه مىكند كه پيش از وضع حمل، نوزادش را سقط مىكند. ١ فَإِنَّمَا أَنْتُمْ كَالْمَرْأَةِ الْحَامِلِ حَمَلَتْ فَلَمَّا أَتَمَّتْ أَمْلَصَتْ وَ مَاتَ قَيِّمُهَا وَ طَالَ تَأَيُّمُهَا ١. آيين جهاد/ ١٠٣.
٢. انتخاب منطقه سوق الجيشى: كوفه به عنوان موقعيتى استراتژيكى انتخاب شده بود، زيرا براى دفع سپاه شام داراى موقعيت مناسبى بود. ١ أَمَا وَ اللَّهِ مَا أَتَيْتُكُمُ اخْتِيَاراً وَ لَكِنْ جِئْتُ إِلَيْكُمْ سَوْقاً ١. شرح جعفرى، ١١/ ١٣٩.
٣. خنثى كردن تبليغات منافقان: عدهاى از منافقانِ سپاه كوفه، امام را به دروغگويى متهم كردند. امام در پاسخ آنان- و در رفع شبهه آنان- به سوابق خود در ايمان و اسلام اشاره مىكند، سوابقى كه هيچ كس منكر آن نمىتواند بشود! وَ لَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّكُمْ تَقُولُونَ ... فَعَلَى مَنْ أَكْذِبُ أَعَلَى اللَّهِ فَأَنَا أَوَّلُ مَنْ آمَنَ بِهِ أَمْ عَلَى نَبِيِّهِ فَأَنَا أَوَّلُ مَنْ صَدَّقَهُ جنگ:
ضرورت استمرار ١ جنگ روانى:
خنثى سازى ٣ كوفه:
از مناطق سوق الجيشى ٢ منافقان:
جنگ روانى ٣