بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٣٠٠ - خدمت دانشجويان

آمد و با پشتكار و جديّت درس خواند تا عالم و اديب زمان شد.

به هوس راست نيايد به تمنّا نشود كه در اين راه بسى خون جگر بايد خورد

تن به دود چراغ و بى‌خوابى ننهادى هنر كجا يابى

كس به آسايش تن فاضل و فرزانه نشد مرد، فرزانه و فاضل به بسى رنج شود

نتيجه اينكه علومى را كه نمى‌دانيم و نياز زمان است، بايد فرا بگيريم و به يك رشته مخصوص اكتفا نكنيم و به صاحبان علوم ديگر احترام بگذاريم؛ هرچند ممكن است علم ما از جهت موضوع اشرف و بزرگ‌تر از علوم ديگر باشد؛ چون علما مى‌گويند ميزان در شرافت علم، شرافت موضوع آن است؛ مثلا علمى كه موضوع بحث آن خدا و معاد و قيامت است و يا علم فقه، كه موضوعش افعال مكلفان است، بر ساير علوم شرافت و برترى دارند و اشرف‌الموضوعات‌اند، ولى اين برترى نبايد باعث غرور صاحبان علم شود و به اين دلخوش باشند كه بهترين علوم را مى‌دانند. چه بسا دفاع كسانى كه علوم دينى را نخوانده‌اند، از اسلام بسيار بيشتر از عالمان رسمى باشد.

خدمت دانشجويان

اوايل انقلاب در خارج از كشور آيه‌اى را در سورهء مائده تحريف كرده بودند و به علماى شيعه نسبت داده بودند، اما هشيارى و دفاع دانشجويان مسلمان خارج كشور از علماى شيعه باعث رفع شبهه و خنثى شدن توطئه شد. حضرت امام (ره) در سخنرانى خود خطاب به علما فرمودند آيا شما تا به حال چنين كارى كرده‌ايد؟

چنين شخصى كه در اين‌گونه قضايا و پيشامدها فعّال است، به فرض رمز و رموز تفسير قرآن را نداند، اما فعاليتهاى او در دفاع از اسلام و تشيع، از بسيارى كارهاى ما افضل است.

پس غرور علمى به اين معنى است كه اولا، به يك رشته علمى دلخوش باشيم‌