بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٢ - نگاهى گذرا به زندگى آيت اللّه ايزدى

پرداخت. او همچنين هر روز صبح يك ساعت بعد از طلوع آفتاب، به تفسير قرآن براى علما و فضلا و بازاريان برجسته مى‌پرداخت.

استاد فقيد از روحيهء اخلاقى و عرفانى بالايى برخوردار بود و در سحرهاى ماه مبارك رمضان، دو بار كتاب عرفانى منازل السائرين را براى عده‌اى از فضلا تدريس فرمود. او عارفى وارسته بود و از هرگونه ريا و تزوير و شهرت‌طلبى خوددارى مى‌كرد و مقيد به امور اخلاقى بود و از گفتن اسرار و مطالبى كه موجب اختلاف و فتنه يا تضعيف اشخاص خدمتگزار و صادق بود، احتراز مى‌جست.

ايران اسلامى از سال ١٣٤١ كانون مبارزات و فعاليتهاى سياسى بود و آيت اللّه ايزدى نيز در بيشتر صحنه‌هاى سياسى و مبارزاتى انقلاب حضور داشت. وى از همان آغاز ورود به نجف‌آباد، وكيل تام الاختيار حضرت امام خمينى (ره) بود. ايشان در اجازه‌نامه‌اى خطاب به استاد فرمود: «من شرايط فقاهت را در ايشان مجتمع مى‌بينم و ايشان مى‌تواند عهده‌دار امورى شود كه فقيه در آن حق تصدّى دارد: فله التصدّى ما للفقيه فيه التّصدى».

مرحوم آقاى ايزدى در طول سى سال سرپرستى حوزه علميه نجف‌آباد، نيازهاى فكرى، دينى، علمى و اقتصادى طلاب را برآورده مى‌كرد و بر اثر زحمات شبانه‌روزى و بى‌ريا و مخلصانهء ايشان و به دليل علاقهء فراوان به طلاب جوان و مبارز و خوش‌فكر، فضلا و علما و طلاب گرانقدرى را تربيت كرد كه اكنون تعداد بسيارى از آنها در حوزه‌هاى علميه، سنگرهاى نماز جمعه و بعضى ارگانهاى دولتى مشغول اداى وظيفه‌اند و نزديك به هفتاد طلبهء جوان، از جمله فرزند ايشان، كه در سطوح مختلف درسى حضور يافته بودند، در جبهه‌هاى جنگ شهيد شدند كه همه از مدرسه علميه‌اى برخاستند كه مسئوليت آن با ايشان بود.

در پى شهادت آيت اللّه سعيدى و دفاع آشكار استاد از ايشان و افشاگرى عليه نظام ستم‌شاهى، استاد را مدتى زندانى و سپس به مدت شش ماه به همراه بزرگانى چون‌