بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٤ - نگاهى گذرا به زندگى آيت اللّه ايزدى

مرحوم ايزدى به آزادگان و خانواده‌هاى شهدا توجه خاصى داشت و بارها با لباس رزم به جبهه‌هاى جنگ تحميلى رفت و فرزند عزيزش حجت الاسلام احمد ايزدى را تقديم اسلام و انقلاب نمود و با شنيدن خبر شهادت فرزندش كه سرشار از اخلاص و صداقت و پاكى بود، فرمود: «از اخلاقى كه از احمد[١] مى‌ديدم، چنين اقبالى را برايش پيش‌بينى مى‌كردم».

زندگى سراسر اخلاص، اخلاق، عرفان و عمل استاد آيت اللّه ايزدى، جز با فيض حضورش درك نمى‌شد. اميد است توانسته باشيم قطره‌اى از دين خود را به اين شخصيت بزرگ و الهى ادا كرده باشيم و بتوانيم از شيوه زندگى و راه و رسم علمى و عملى اين استاد عزيز استفاده ببريم.[٢]

سرانجام اين گوهر گرانبها پس از عمرى زحمت و تلاش صادقانه، سحرگاه روز جمعه ششم خرداد ماه ١٣٧١ مطابق با ٢٦ ذى‌القعده ١٤١٢ در پى سكته قلبى، پس از قريب دو ماه بيمارى در بيمارستان خورشيد اصفهان به ملكوت اعلا پيوست. عاش سعيدا و مات سعيدا.

اثر حاضر سلسله درسهاى اخلاق و عرفان استاد است كه در سالهاى ٦٠ و ٦١ شمسى در جمع علما و دانشجويان حوزه علميه اصفهان ايراد گرديده است.

تلاش شده است تا اين اثر به حالت نوشتارى درآيد و حقير كوشيده‌ام هرچه بيشتر آن را با آيات و روايات مستند سازم و منابع روايات را استخراج نمايم و در برخى موارد نكات مبهم را با توجه به آشنايى با افكار و مبانى استاد، توضيح و شرح

[١] شهيد حجة الاسلام احمد ايزدى در عمليات كربلاى ٥ در ٢٦ دى سال ١٣٦٥ در لشكر نجف اشرف شربت شهادت نوشيد. طوبى له و حسن مآب.

[٢] شهيد مطهرى در جلسه‌اى، به عده‌اى از مسئولان فرمودند: در استان اصفهان آيت اللّه ايزدى را غنيمت بشماريد. چندين استان ما از داشتن چنين شخصيتى محروم است؛ شخصيتى كه كلمه كلمهء سخنش حكمت، علم، بزرگوارى و فضيلت است. لحظات او را با هيچ چيزى نمى‌توان معاوضه كرد؛ از او استفادهء كامل ببريد.