بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٩٤ - تأثير تسليم و رضا بر زندگى

علت اين احساس عدم اطمينان اين است كسى كه عالم هستى را منحصر به اين جهان مادّه مى‌داند و معتقد است ماوراى مادّه جهانى نيست، چون اين عالم پر از حوادث است و به آن نمى‌توان اعتماد كرد، هميشه دلهره و هراس دارد و پريشان‌خاطر است. چنين فردى از نظر روحى آسوده نيست و جهان ماده را پر از مزاحمات مى‌بيند. اين نكته براى همه مسلّم است كه به هيچ قدرت و وسيله‌اى حتى به كوههاى جهان ماده هم نمى‌توان اعتماد كرد و در هنگام حادثه، كوهها نيز نمى‌توانند پناهگاه نجات‌بخشى باشند.

حضرت نوح، وقتى كه او به فرزندش مى‌فرمايد: يا بُنيّ اِرْكبْ معنا و لا تكُنْ مع الْكافِرِين؛ [١] اى فرزندم با ما سوار كشتى شو و با كافران نباش. پسر جواب مى‌دهد: سآوِي إِلى‌ جبلٍ يعْصِمُنِي مِن الْماءِ؛ من به كوه پناه مى‌برم و مرا از آب حفظ مى‌كند. حضرت نوح جواب مى‌دهد: لا عاصِم الْيوْم مِنْ أمْرِ اللّهِ إِلاّ منْ رحِم؛ پناهگاهى در اين روز (نزول عذاب) از خواست خدا نيست، مگر آنكه خداوند رحم كند. در اين هنگام بود كه: {/و حال بيْنهُما الْموْجُ فكان مِن الْمُغْرقِين؛ [٢]و موج ميان آنها جدايى افكند و پسر نوح با كفّار غرق شد.

اما كسى كه جهان‌بينى الهى دارد و معتقد است اين عالم مبدأ و منتهايى دارد و اين جهان به خواست و اراده خداوند موجود شده است و هستى را مساوى با ماده نمى‌داند، فلسفهء چنين كسى در زندگى خوش‌بينى است و به همه حوادث عالم نگاهى خوش‌بينانه دارد. ازاين‌رو، مؤمن اگر ثروتمند باشد، همان را خوب مى‌داند و اگر فقير و تهيدست هم باشد، باز هم آن را خوب مى‌داند. در حال سلامت و بيمارى هم چنين نگاهى دارد؛ همان گونه كه در حديث آمده است، امام باقر (ع) هنگام عيادت از جابر و از او پرسيد: چگونه

[١] هود (١١) آيهء ٤٢.

[٢] همان، آيهء ٤٣.