بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٣٧ - چشمههاى حكمت

گفتار هفتم: اخلاص و آثار آن

چشمه‌هاى حكمت

يكى از نمونه‌هاى اخلاقى، اخلاص است كه معيار ارزش و اعتبار تمام اعمال مى‌باشد. قال النبى (ص):

من اخلص للّه اربعين يوما فجّر الله ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه؛[١] كسى كه چهل روز خود را براى خداوند خالص كند، خداوند چشمه‌هاى علم و حكمت را از قلبش بر زبانش مى‌شكافد.

اين حديث را طلاب عزيز مدرسه الحجّة انتخاب كرده‌اند بنده درباره آن بحث كنم، عنوان خوبى است كه انتخاب شده ولى بايد مواظب باشيم فقط براى درس و تحقيق علمى نباشد و اميدوارم به عنوان پند و اندرز و موعظه مورد بررسى قرار گيرد و در ضمن از جنبه‌هاى علمى آن هم استفاده كنيم.

احتمال اول در معنى روايت اين است كه در اثر اخلاص چهل روزه، معنويت و تقوا بر انسان غلبه مى‌كند و مانع از آن مى‌شود كه براساس هوا و هوس و ميل نفس عمل كند هرچند در ابتدا ممكن است دچار عصبانيت و

[١]. سفينة البحار، ج ١، ص ٤٠٨.