بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٥٠ - بصيرت و بينش اثر تقوا و اخلاص

و شهوت خود اعتنا نكنيم و خواست خدا را بر خواهش نفس مقدم بداريم. آن وقت است كه دانستنيهاى ما اثر مى‌گذارد. اگر متّقى و خداترس نباشيم، معلومات ما هيچ ارزشى ندارد؛ بلكه حجّت خداوند بر ما تمام است. واى به حال ما اگر به دانش خود عمل نكنيم و خوشا به حال آن فردى كه سواد خواندن و نوشتن ندارد و اگر هم مرتكب كار ناپسندى شود، نزد خدا معذور است؛ ولى اگر اهل علم معصيت كنند، حجّت بر آنها تمام است. در روايت از امام صادق (ع) وارد شده: «كه روز قيامت هفتاد گناه از جاهل بخشيده مى‌شود، قبل از اينكه يك گناه از عالم بخشيده شود.» [١] اين از آن جهت است كه عالم دانسته گناه مى‌كند و چه‌بسا ضربهء او به دين، از هزاران گناه جاهل كمتر نباشد.

بصيرت و بينش اثر تقوا و اخلاص

در سوره اعراف خداوند به پيامبر (ص) دستورهايى مى‌دهد و مى‌فرمايد:

{/خُذِ الْعفْو و أْمُرْ بِالْعُرْفِ و أعْرِضْ عنِ الْجاهِلِين `و إِمّا ينْزغنّك مِن الشّيْطانِ نزْغٌ فاسْتعِذْ بِاللّهِ إِنّهُ سمِيعٌ علِيمٌ `إِنّ الّذِين اِتّقوْا إِذا مسّهُمْ طائِفٌ مِن الشّيْطانِ تذكّرُوا فإِذا هُمْ مُبْصِرُون؛[٢] اى رسول طريقه عفو و بخشش پيش گير و به نيكوكارى امر كن و از مردم نادان روى بگردان و چنانچه از طرف شيطان در تو وسوسه و جنبش و تحريكى پيش آيد، به خدا پناه ببر كه هر آينه شنوا و داناست. به راستى چون شيطان براى اهل تقوا وسوسه و خيال و فكر پريشانى پيش آورد، به ناگاه متوجه خدا مى‌شوند و همان لحظه بينايى و بصيرت پيدا مى‌كنند.

خداوند به پيامبر (ص)، كه با افراد مختلف و افكار گوناگون ارتباط دارد، مى‌فرمايد: اگر آنان با تو بدى كنند، آنان را ببخش. اين دستور براى ما هم

[١]اصول كافى، باب لزوم الحجه، ج ١، ص ٤٧.

[٢]. اعراف (٧) آيهء ١٩٨.