بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١١ - نگاهى گذرا به زندگى آيت اللّه ايزدى

نگاهى گذرا به زندگى آيت اللّه ايزدى

معلم اخلاق، حكيم و فقيه فرزانه، مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عباس ايزدى فرزند مرحوم محمد، نماينده امام و امام جمعه فقيد نجف‌آباد، سال ١٣٠١ شمسى در نجف‌آباد اصفهان ديده به جهان گشود. وى پس از طى دوران دبستان، به حوزه علميه راه يافت و سپس براى تكميل مراتب علمى و عملى به حوزه علميه قم هجرت نمود.

دوران اقامت ايشان براى تحصيل و تدريس در حوزه علميه قم، كه از سال ١٣١٩ آغاز شد و تا ١٣٣٨ ادامه يافت، سال همراه با فقر مادى و نبود امكانات لازم، با انجام نماز و روزهء استيجارى با عزم و اراده جدى سپرى شد.

استاد آيت اللّه ايزدى به دليل برخوردارى از استعداد، حافظه قوى و لطف خاص الهى توانست به محضر استادان و فقهاى عالى مقام چون: امام خمينى، علامه طباطبايى، محقق داماد، بروجردى، مرعشى نجفى و گلپايگانى (ره) راه يابد و با بزرگان و فقهاى عاليقدر حوزه علميه قم مباحثات علمى داشته باشد.

وى به سال ١٣٣٨ به زادگاه خويش بازگشت و به فعاليتهاى علمى، اجتماعى و سياسى پرداخت. خلوص و جديّت و تواضع او چنان بود كه در عين برخوردارى از مراتب علمى بالا و علاوه بر تدريس دروس عالى فقه و اصول و تفسير، به تدريس كتابهاى مقدمات، ادبيات، اعتقادات، فلسفه و عرفان و كلام و نهج البلاغه نيز