بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٥٦ - ثواب و عقاب مضاعف براى منسوبان به پيامبر

ثواب و عقاب مضاعف براى منسوبان به پيامبر

ممكن است سيدى - خداى نكرده - جرأت انجام دادن گناه را كند، به اين گمان كه حساب من با ديگران فرق دارد. البته مسلما اين عقيده اشتباه است؛ چون مطابق بعضى آيات قرآن عكس اين مطلب را استفاده كنيم و منسوب بودن به پيامبر (ص) سبب مى‌شود كه خداوند او را بيشتر مؤاخذه كند؛ اگرچه ممكن است به واسطه آبروى پيامبر (ص) در قيامت مشمول شفاعت آن حضرت قرار گيرد.

دراين‌باره آياتى از قرآن را ذكر مى‌كنيم. در سوره مباركه زخرف خطاب به بيت نبوت، مى‌فرمايد:

يا نِساء النّبِيِّ منْ يأْتِ مِنْكُنّ بِفاحِشةٍ مُبيِّنةٍ يُضاعفْ لها الْعذابُ ضِعْفيْنِ و كان ذلِك على اللّهِ يسِيراً؛ [١] اى زنان پيامبر، هركدام از شما گناه زشتى انجام دهد، عذابش دو برابر مى‌شود و اين مضاعف قرار دادن براى خدا آسان است (شايد مقصود از آسان بودن اين باشد كه خدا از كسى ترس و رودربايستى ندارد).

آرى، وابستگى به بيت نبوت، و لو با واسطه باشد، اقتضا مى‌كند خود شخص حرمت آن بيت را حفظ كند و بيشتر از ديگران مراقب اعمال خود باشد. به قول معروف، وقتى متولّى امام‌زاده، حرمت آن امام را رعايت نكرد، ديگران بيشتر حرمت‌شكنى خواهند كرد.

در مقابل مى‌فرمايد:

و منْ يقْنُتْ مِنْكُنّ لِلّهِ و رسُولِهِ و تعْملْ صالِحاً نُؤْتِها أجْرها مرّتيْنِ و أعْتدْنا لها رِزْقاً كرِيماً؛ [٢] و هركدام از شما زنان پيامبر، براى خدا فروتنى و عبادت كند و از

[١]احزاب (٣٣) آيهء ٣٠.

[٢] همان، آيهء ٣١.