بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٩٧ - ارزش قناعتپيشگى

ايّاك ان تطمع بصرك الى من هو فوقك فكفى بما قال الله عزّ و جلّ لنبيّه (ص): فلا تُعْجِبْك أمْوالُهُمْ و لا أوْلادُهُمْ؛/[١] و قال: و لا تمُدّنّ عيْنيْك إِلى‌ ما متّعْنا بِهِ أزْواجاً مِنْهُمْ زهْرة الْحياةِ الدُّنْيا لِنفْتِنهُمْ فِيهِ و رِزْقُ ربِّك خيْرٌ و أبْقى‌؛ [٢] فان دخلك من ذلك شى‌ء فاذكر عيش رسول الله فانّما كان قوته الشّعير و حلواه التّمر و وقوده السعف اذا وجده؛ [٣] مى‌فرمايد: زنهار از اينكه چشم طمع به بالاتر از خودت (در ثروت) داشته باشى و براى تربيت تو كافى است آنچه را خداوند به پيامبر (ص) فرموده كه: اموال و اولاد مردم تو را به شگفتى واندارد، و فرمود: اى رسول، هرگز به متاع ناچيزى كه به گروهى از مردم داده‌ايم، چشم مگشا كه اين شكوفه‌اى از زندگى دنيا است كه براى امتحان به آنها داده‌ايم و رزق پروردگار تو بهتر و پاينده‌تر از هر چيزى است.

سپس امام باقر (ع) مى‌فرمايد: اگر ثروت و مكنت طوايفى از مردم باعث شگفتى تو شد، زندگى رسول خدا را ياد كن كه غذايش نان جو و حلوايش خرما بود و هيزمش هروقت كه مى‌يافت، شاخه‌هاى خرما بود.

امام صادق (ع) نيز در اين‌باره فرموده‌اند:

مكتوب فى التوراة: ابن آدم كيف شئت كما تدين تدان من رضى من الله بالقليل من الرّزق قبل الله منه اليسير من العمل و من رضى باليسير من الحلال خفّت مؤنته و زكت مكسبته و خرج من حدّ الفجور؛ [٤] در كتاب تورات نوشته شده: اى فرزند آدم، هرطور مى‌خواهى باش و همان گونه كه با ديگران رفتار مى‌كنى، با تو رفتار مى‌شود و كسى كه به روزى اندك خدا راضى باشد، خداوند عمل كم

[١] توبه (٩) آيهء ٥٥.

[٢]طه (٢٠) آيهء ١٣١.

[٣] اصول كافى، ج ٢، ص ١٣٧، ح ١.

[٤] همان، ص ١٣٨، ح ٤.