بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢١٢ - طوايف مغروران

امروز براى نجات هيچ‌يك از شما منافقان و نيز از كسانى كه كفر ورزيدند، عوض پذيرفته نمى‌شود. جايگاه همه شما آتش است كه آن آتش دوست و سزاوار شما است و چه زشت است جايگاه بازگشت شما.

در قيامت، وقتى منافقان اثر نفاق و محروميت از نور طاعت و بندگى را در خود احساس مى‌كنند، به نتيجه زشت غرورشان پى مى‌برند و براى گرفتن نور هدايت به مؤمنان التماس مى‌كنند كه به آنها جواب مى‌دهند شما خودتان بايد در دنيا كسب نور مى‌كرديد و مغرور آرزوها و هوا و هوس خود نمى‌شديد.

طوايف مغروران

[١] كفّار

گاهى علت غرور، اعتقاد نادرست است. همه كفارى كه راه ديگرى غير از اسلام را پيمودند، به عقيده و اعتقاد خود مغرور شده‌اند. البته ديگر اديان الهى نيز بر حق‌اند، اما در زمان خودشان. به اين جهت، با آمدن دين رسمى اسلام و نبوت حضرت ختمى‌مرتبت (ص)، مدت اعتبار آنها سرآمد و بايد اسلام جايگزين اديان گذشته مى‌شد؛ اما كفار به دليل غرور ناشى از فلسفه فكرى و عقايدشان و چه بسا با آگاهى از بى‌اعتبار بودن دين و عقيده خود، در اثر تعصبات و غرور جاهلانه، پايبندى خود را به اديان غير اسلام حفظ كردند؛ مثلا اگر كسى دهرى باشد به اعتبار اينكه مى‌گويد: و ما يُهْلِكُنا إِلاّ الدّهْرُ (١) دنيا - نعوذ بالله - خدايى ندارد و به دنيا آمدن و مردن انسان به دست روزگار است. تفكر اين فرد، براساس فلسفهء مادى است و در نتيجه، روش و زندگى و رفتار او با ديگران بسيار تفاوت دارد و اين انجام دادن اعمال ناصحيح و يا عقايد نادرست او همه، ناشى مى‌شود از خاطرجمعى و اطمينانى كه ريشه در يك غرور اعتقادى دارد.

[١] جاثيه (٤٥) آيهء ٢٤.