بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢١٥ - نمونههايى از غرور و افتراهاى يهود

كسب كند و گناهش او را احاطه كند. اينها اصحاب آتش‌اند و در آن مخلّد مى‌باشند.

و الّذِين آمنُوا و عمِلُوا الصّالِحاتِ أُولئِك أصْحابُ الْجنّةِ هُمْ فِيها خالِدُون؛/[١] كسانى كه ايمان به خدا و پيامبر اسلام آوردند و اعمال صالح انجام دادند، اصحاب هميشگى بهشت‌اند.

اين چند آيه يكى از غرورهاى يهود را بيان مى‌كند كه گناه را بر خودشان آسان مى‌دانستند و آن را به راحتى انجام مى‌دادند. آنها با اينكه مى‌دانستند و اقرار داشتند كه معصيت است، مى‌گفتند به دليل امتيازى كه داريم، خداوند ما را كمتر عذاب مى‌كند و بيشتر از هفت روز طول نمى‌كشد. ولى خداوند در جواب آنها مى‌فرمايد: فرقى بين يهود و غير آنها نيست و پليدى و زشتى هركسى احاطه كند، در عذاب هميشگى است و هركسى ايمان و عمل صالح داشته باشد و با اعتقاد درست زندگى كند، از اصحاب دائمى بهشت است.

نمونه دوم: در سوره آل عمران، خداوند مورد ديگرى از غرور يهود را ذكر مى‌كند و مى‌فرمايد:

أ لمْ تر إِلى الّذِين أُوتُوا نصِيباً مِن الْكِتابِ يُدْعوْن إِلى‌ كِتابِ اللّهِ لِيحْكُم بيْنهُمْ ثُمّ يتولّى فرِيقٌ مِنْهُمْ و هُمْ مُعْرِضُون `ذلِك بِأنّهُمْ قالُوا لنْ تمسّنا النّارُ إِلاّ أيّاماً معْدُوداتٍ و غرّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما كانُوا يفْترُون؛[٢] آيا نديدى آنان را كه بهره‌اى از كتاب را داده شدند، فراخوانده مى‌شوند به كتاب خدا تا بين آنها حكم كند پس پشت مى‌كنند گروهى از ايشان درحالى‌كه رويگردانند. اين بدان جهت است كه گفتند آتش به ما نمى‌رسد جز روزگارانى چند و بفريفتشان در دينشان آنچه دروغ مى‌بندند.

[١] همان.

[٢] آل عمران (٣) آيهء ٢٣.