بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٣ - عامل حرص ضعف ايمان و توكل

زيرا حريص هيچ‌گاه راحتى و استراحت ندارد و هميشه اضطراب و دغدغه خاطر براى زندگى و تأمين ما يحتاج خود دارد.

در حديث ديگرى امام على (ع) مى‌فرمايد:

عجبت لمن علم انّ الله ضمن الارزاق و قدّرها و انّ سعيه لا يزيده فيما قدّر له منها و هو حريص رائب فى طلب الرزق؛ [١] در شگفتم از كسى كه مى‌داند خداوند ارزاق موجودات را تضمين و اندازه‌گيرى مى‌كند و مى‌داند كه سعى و تلاش وى او را، علاوه بر آنچه برايش مقدر شده، نمى‌افزايد؛ در حالى كه پيوسته در طلب رزق حرص مى‌ورزد.

پيرمرد حريص و هارون الرشيد

در تاريخ نقل شده در سال ١٧٠ ق، كه هارون الرشيد خليفه بود، دوست داشت بدون واسطه سخنى را از پيامبر به وسيله شخصى بشنود. اطرافيان او هرچه تفحص كردند، كسى را جز يك پيرمرد لاغر و ضعيف نيافتند كه قواى جسمى و طبيعى خود را در اثر كهولت و پيرى از دست داده و از حال رفته و فتور و ضعف او را گرفته بود. وى را در زنبيلى گذاردند و با نهايت مراقبت و احتياط به دربار خليفه بودند. هارون بسيار مسرور شد كه به آرزوى خود رسيده است و به پيرمرد گفت: اى پيرمرد، تو خودت پيامبر را ديده‌اى؟ گفت وقتى كودكى بودم، پدرم دست مرا گرفت و به خدمت رسول اكرم (ص) برد و من بعد از آن ديگر خدمت آن حضرت نرسيدم، تا رحلت فرمود. هارون گفت: بگو ببينم در آن روز از رسول خدا سخنى شنيدى يا نه؟ گفت: بلى، آن روز از حضرت شنيدم كه مى‌فرمود: «يشيب ابن آدم و يشبّ فيه خصلتان: الحرص و طول الامل؛[٢] فرزند آدم

[١] مستدرك الوسايل، ج ١٣، ص ٣٣.

[٢]. بحار الانوار، ج ٧٠، ص ٢٢.