بیست گفتار اخلاقی - عرفانی - ایزدی، عباس؛خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٥٢ - اخلاص و حكمت

اين همان نيرويى است كه در اثر تقوا و اخلاص، پروردگار عالم به انسان عنايت مى‌كند و از درون مانند چشمه جوشان، آثار و بركات آن بر زبان و اعمال او جارى مى‌شود. وقتى انسان با شهوات نفسانى و خواسته‌هاى حيوانى، كه نمونه‌اى از جلوه‌هاى شيطان هستند، مبارزه كرد، خداوند چشمه‌سارهاى حكمت و درايت را بر وجودش جارى و سارى مى‌سازد.

اخلاص و حكمت

پيامبر (ص) مى‌فرمايد:

جاهدوا انفسكم على اهوائكم تحلّ قلوبكم الحكمة؛ براى سركوبى خواسته‌هاى نفسانى، با خود مبارزه كنيد تا حكمت در قلبهاى شما حلول كند.

اين روايت مضمون آيه شريفه و الّذِين جاهدُوا فِينا لنهْدِينّهُمْ سُبُلنا و إِنّ اللّه لمع الْمُحْسِنِين[١] است كه مى‌فرمايد كسانى را كه در راه ما با جان و مال جهاد كنند، به راه خويش هدايت مى‌كنيم و خدا هميشه با نيكوكاران است. اين با نيكوكاران بودن خدا، بدين معنى است كه او هميشه به آنان لطف و عنايت دارد و چون خود را ساخته‌اند و در راه خدا از همه چيز گذشته‌اند پروردگار عالم در سختيها و مراحل پرفرازونشيب زندگى با آنهاست و آنان را كمك و يارى مى‌كند.

امام باقر (ع) مى‌فرمايد:

ما اخلص العبد الايمان بالله عزّ و جلّ اربعين يوما - او قال ما اجمل عبد ذكر الله عز و جلّ اربعين يوما - الاّ زهّده الله عزّ و جلّ فى الدّنيا و بصّره دائها و دواءها فاثبت الحكمة فى قلبه و انطق بها لسانه؛[٢] الحديث... هيچ بنده‌اى ايمان به خدا را چهل روز خالص و پاك قرار نداد - يا فرمود: هيچ بنده‌اى خدا را چهل روز به

[١] عنكبوت (٢٩) آيهء ٦٩.

[٢] اصول كافى، ج ٢، باب الاخلاص، ح ٦.