کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٧٤ - بخش ١٥٥ نامه امير المؤمنين ع به شيعيان

يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى‌ أَنْفُسِكُمْ.

(سوره يونس آيه ١٠) اى مردمان همانا كه سركشى شما به زيان خود شماست.

دوّم:

فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى‌ نَفْسِهِ‌ (سوره فتح آيه ١٠) پيمان شكن هر آينه گردد شكسته حال.

سوّم:

وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ.

(سوره فاطر آيه ٤١) و نيرنگ بدكار جز اهل آن را فرو نمى‌گيرد.

اينك بنگريد كه آن دو در مقابل من سركشى كردند و بيعت مرا شكستند و به نيرنگ دست زدند و من به عايشه دختر (ابو بكر) كه در ميان ايشان بود و در ميان مردم كسى بود كه مردم بيش از هر كس اطاعت او مى‌كردند دچار شدم و به «زبير» دليرترين مردم و به «طلحه» دشمن‌ترين مردم با من.

(يعلى بن منبه) با دينار و درهم بى‌اندازه به آنها يارى كرد.

بخدا سوگند اگر كار خلافت بر من مستقر گردد اموال او را (غنيمت) مسلمانان اعلام خواهم كرد.

سپس وارد بصره شدند. اهل بصره در بيعت و طاعت من يك دل بودند و شيعيان خزانه‌داران بيت المال خداى تعالى و مسلمانان بودند. مردم را دعوت نمودند تا بيعت مرا بشكنند و از اطاعت و خدمت من روى برتابند پس هر كس اطاعت ايشان نكرد كافرش خواندند و هر كس را كه با آنان مخالفت كرد به قتل رساندند آنگاه‌