آرى، اگر در او نيز نقص يا زوالى بود همانا او نيز به ديگرى نياز داشت و دست نياز به سوى موجودى دراز مى‌كرد تا نياز او را برآورد. از اين گونه اشارات و هشدارها كه به وجود حق جلّ و علا دلالت دارد در قرآن كريم و ديگر كتابهاى آسمانى و در گفتار نياى تو، فرستاده پروردگار جهان، و در كلمات پدر بزرگوارت امير مؤمنان و پيشوايان پاك كه درود پروردگار نثارشان باد فراوانست، و صاحبدلان خردمند بينا دل را اين بس كه آنان را به درگاه حقّ جلّ جلاله و به راه صواب رهبر است.

بخش ١٦

بر تو باد كه كتاب «نهج البلاغه» را با تأمل مطالعه كنى و در اسرار و حكمتهاى آن به ژرفى بينديشى و در كتاب «مفضل بن عمر» كه سرور ما امام صادق ٧ در آثار آفرينش براى او املا فرموده است تفكر كنى و كتاب (اهليليجيه)[١] را كه عبرتها در آن مسطور و منعكس است مورد توجه قرار دهى، چه، اعتنا و برخوردارى از نكته‌هايى كه پيمبران و جانشينان و اولياى آنان- كه بر همه درود الهى نثار باد- گفته‌اند با فطرت و عقل سليم منطبق است و بسى سود در بردارد.

[١] كتاب« اهليليجيه» رواياتى است كه از حضرت صادق( ع) در معرفت بارى تعالى كه« مفضل بن عمر» مخاطب آنها بوده است. رجوع كنيد به« سفينه».